Żulin (Ukraina)
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Populacja (2001) • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
82470 |
| Tablice rejestracyjne |
BC |
Położenie na mapie hromady Stryj | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |
Położenie na mapie rejonu stryjskiego | |
Żulin (ukr. Жулин) – wieś na Ukrainie, w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 920 mieszkańców[2].
Wieś prawa wołoskiego, położona była na początku XVI wieku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[3]. Profesor Tadeusz Rybkowski w ciągu roku szkolnego 1906/1907 wykonał plany i kosztorys na dwór wiejski dla Włodzimierza Barańskiego w Żulinie[4].
W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Bratkowce w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem[5].
W lutym 1940 NKWD deportowało na Syberię kilkanaście polskich rodzin. W latach 1941–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 17 Polaków, głównie w czasie napadu w nocy z 5 na 6 kwietnia 1944 r[6]. Jedną z ofiar tego napadu był ks. Franciszek Będkowski, któremu połamano nogi i którego spalono wraz z plebanią[7].
Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
Pomiędzy miejscowością a rzeką znajdował się obronny dwór Stanisława Giedzińskiego otoczony wałem i fosą.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu lwowskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Інвест. паспорт Стрийська територіальна громада
- ↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 223.
- ↑ Piętnaste sprawozdanie C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie za rok szkolny 1906/1907. Lwów, 1907, s. 15.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 628
- ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w Województwie Stanisławowskim 1939–1946, Wrocław: ALTA 2, 2008, s. 587, ISBN 978-83-85865-13-1, OCLC 261139661.
- ↑ FRANCISZEK BĘTKOWSKI — MARTYROLOGIUM [online], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp 2023-05-03].