Żurawce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żurawce
Zabytkowe: cerkiew i cmentarz
Zabytkowe: cerkiew i cmentarz
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Lubycza Królewska
Liczba ludności (2011) 420[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-680[2]
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0893127
Położenie na mapie gminy Lubycza Królewska
Mapa lokalizacyjna gminy Lubycza Królewska
Żurawce
Żurawce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Żurawce
Żurawce
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Żurawce
Żurawce
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Żurawce
Żurawce
Ziemia50°23′12″N 23°32′27″E/50,386667 23,540833

Żurawcewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Lubycza Królewska[3][4].

Wieś stanowi sołectwo gminy Lubycza Królewska[5].

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Żurawce leżą na Wyżynie Lubelsko-Lwowskiej na obszarze Roztocza Środkowego.

Wieś tenuty rzeczyckiej, położona była w XVIII wieku w powiecie bełskim[6]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Obszar Natura 2000[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi i w jej pobliżu znajduje się specjalny obszar ochrony siedlisk sieci Natura 2000 „Żurawce” PLH060029, o powierzchni 35,76 ha[7]. Obejmuje on trzy wydłużone pagórki po lewej stronie doliny Sołokiji. Murawy i zarośla kserotermiczne pokrywające okoliczne wzgórza są jednym z najcenniejszych płatów roślinności kserotermicznej na Lubelszczyźnie. Jest to dogodny obszar dla występowania rzadkiej kserotermicznej fauny, miejsce występowania chronionych gatunków ptaków – ortolana, dzierzby gąsiorek i pokrzewki jarzębatej. Spotkać tu można rzadkiego gryzonia – smużkę stepową.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki na temat miejscowości pochodzą z roku 1387. W roku tym Władysław II Jagiełło przywrócił nadanie Przeworska, Żurawcy i Cieląża kasztelanowi halickiemu Benedyktowi (Węgrowi) za poddanie Halicza. W roku następnym ziemia bełska, w tym Żurawce, została inkorporowana do Korony, stając się lennem książąt mazowieckich – Siemowita IV[8].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa lubelskiego[9]:

Związani z miejscowością[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 2015-08-044 sierpnia 2015 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Lubycza Królewska. Urząd Gminy Lubycza Królewska. [dostęp online].
  6. Wiesław Bondyra, Własność ziemska w województwie bełskim w czasach saskich, Lublin 2015, s. 40.
  7. Obszar Natura 2000 Żurawce. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-02-02].
  8. Janeczek 1991 ↓, s. 75.
  9. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2018-09-30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991. ISBN 83-85463-14-3.