Żylistek szorstki
Wygląd
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
żylistek szorstki | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Deutzia scabra Thunb. Nov. gen. pl. 1:19, 20, 21. 1781 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Żylistek szorstki (Deutzia scabra Thunb.) – gatunek krzewu należący do rodziny hortensjowatych. Pochodzi z Japonii (wyspy Honsiu, Kiusiu i Sikoku)[3]. W wielu krajach świata, również w Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]

- Pokrój
- Krzew do 3 m wysokości.
- Pień
- Czerwonobrązowe gałązki, kora łuszcząca się na starszych pędach.
- Liście
- Jajowato-lancetowate, 6–12 cm długości, pokryte gwiazdkowatymi włoskami, szorstkie.
- Kwiaty
- Białe, niekiedy z zewnątrz lekko zaróżowione, bardzo okazałe, zebrane w gęste wiechy. Działek i płatków po pięć. Słupek 1, z 3 szyjkami, pręcików 10, rozmieszczonych w dwóch okółkach.
W zależności od odmiany kwitnie od końca kwietnia do końca lipca.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest najdawniej uprawianym gatunkiem żylistka. W Polsce jest sadzony w parkach i przydomowych ogródkach[4]. Jest odporny na mróz. Roślina miododajna. Oprócz typowej formy gatunku uprawia się bardziej ozdobne kultywary o pełnych kwiatach, m.in.: `Candidissima` o czysto białych kwiatach, `Flore Plena` o pełnych kwiatach, na zewnętrznej stronie różowopaskowanych, `Pride of Rochester` o pełnych z zewnątrz fiołkoworóżowych kwiatach[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-28] (ang.).
- ↑ a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
- ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 1057. ISBN 83-214-1305-6.
- ↑ Geoffrey Burnie, Gordon Cheers, Sue Forrester, Denise Greig, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 39421
- EoL: 482882
- EUNIS: 173111
- Flora of North America: 200010112
- FloraWeb: 10242
- GBIF: 2985965
- iNaturalist: 161761
- IPNI: 790898-1
- ITIS: 24326
- NCBI: 984478
- Plant Finder: 286870
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2763337
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:790898-1
- Tela Botanica: 21982
- identyfikator Tropicos: 29100127
- USDA PLANTS: DESC4
- IRMNG: 11011625
- CoL: 6CPLC