Żywność ekologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Żywność ekologiczna – określenie żywności produkowanej metodami rolnictwa ekologicznego z dbałością o wyeliminowanie używania nawozów sztucznych i pestycydów.

Czym jest żywność ekologiczna[edytuj]

Ekologiczne metody produkcji żywności mają zapewniać ochronę zdrowia społeczeństwa i środowiska i stanowić system zrównoważony pod względem:

  • ekologicznym – nie obciąża środowiska w stopniu większym niż naturalne ekosystemy;
  • ekonomicznym – jest w dużym stopniu niezależny od nakładów zewnętrznych;
  • społecznym – umożliwia zachowanie oraz rozwój wsi i rolnictwa.

Producenci i przetwórcy żywności ekologicznej mają obowiązek oznaczenia swoich produktów certyfikatami. W Polsce na koniec 2008 stosowane są certyfikaty 11 firm, między innymi: Agrobiotest, Bioeksperta, Biocert, Ekogwarancja PTRE, Cobico, PCBC i PNG.

W Unii Europejskiej produkcja takiej żywności jest regulowana rozporządzeniem, czyli aktem prawnym najwyższej rangi (Rozporządzenie Rady EWG nr 2092/91, z dnia 1.01.93 r., w sprawie rolnictwa ekologicznego oraz znakowania jego produktów i środków spożywczych, obowiązujące w państwach członkowskich UE). Od maja 2004 rozporządzenie to obowiązuje również w Polsce.

Potocznie określenie "żywność ekologiczna" często bywa używane zamiennie z określeniem "zdrowa żywność". Jednakże podczas gdy pierwsze z pojęć określa żywność certyfikowaną, drugie jest w zasadzie tylko nazwą stworzoną dla celów marketingowych i nie narzucającą żadnych określonych standardów.

Wpływ na zdrowie[edytuj]

W obecnej chwili brak jest wystarczających dowodów na to, że żywność ekologiczna jest zdrowsza od żywności produkowanej w konwencjonalny sposób[1][2][3][4][5].

Polski rynek żywności ekologicznej[edytuj]

Polski rynek żywności ekologicznej jest obecnie szacowany na ok. 100 mln. €. Żywność certyfikowaną kupuje już ok. 7% polskich konsumentów – głównie w specjalistycznych sklepach (około 200), na półkach zlokalizowanych w ekologicznych wyspach w supermarketach oraz bezpośrednio u rolników. Powierzchnia polskich upraw ekologicznych rośnie dynamicznie. Wg danych opublikowanych w raporcie IJHARS w 2008 roku funkcjonowało w Polsce 14.896 gospodarstw ekologicznych obejmujących łącznie obszar 314,9 tys. hektarów (tj. 1% powierzchni całego kraju oraz 2% powierzchni przeznaczonej na uprawy rolne).

Kontrola przeprowadzona przez UOKiK w 2013 r. wykazała, że ponad 22% partii żywności ekologicznej została zakwestionowana oraz stwierdzono nieprawidłowości w ponad 57% skontrolowanych placówkach[6].

Oficjalne logo żywności ekologicznej[edytuj]

W Unii Europejskiej obowiązuje logo (tzw. euroliść), którym oznacza się żywność pochodzącą z produkcji ekologicznej i po którym można ją rozpoznać w sklepach.

Przypisy

  1. Organic food. UK Food Standards Agency. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-05)].
  2. M Barański, L Rempelos, PO Iversen, C Leifert. Effects of organic food consumption on human health; the jury is still out!. „Food & Nutrition Research”. 61 (1), 2017. DOI: 10.1080/16546628.2017.1287333. PMID: 28326003. PMCID: PMC5345585. 
  3. M Barański, D Srednicka-Tober, N Volakakis, C Seal i inni. Higher antioxidant and lower cadmium concentrations and lower incidence of pesticide residues in organically grown crops: a systematic literature review and meta-analyses.. „The British journal of nutrition”. 112 (5), s. 1–18, 2014. DOI: 10.1017/S0007114514001366. PMID: 24968103. PMCID: PMC4141693. 
  4. Blair, Robert. (2012). Organic Production and Food Quality: A Down to Earth Analysis. Wiley-Blackwell, Oxford, UK. Pages 72, 223. ​ISBN 978-0-8138-1217-5
  5. C Smith-Spangler, Brandeau, ML, Hunter, GE, Bavinger, JC i inni. Are organic foods safer or healthier than conventional alternatives?: a systematic review.. „Annals of Internal Medicine”. 157 (5), s. 348–366, 2012-09-04. DOI: 10.7326/0003-4819-157-5-201209040-00007. PMID: 22944875. 
  6. UOKiK: Informacja z kontroli jakości i prawidłowości oznakowania produktów rolnictwa ekologicznego (pol.). lipiec 2014. [dostęp 2014-08-24].

Bibliografia[edytuj]