β-Alanina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
β-Alanina
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C3H7NO2

Inne wzory

NH2CH2CH2COOH

Masa molowa

89,09 g/mol

Wygląd

bezbarwne ciało stałe

Identyfikacja
Numer CAS

107-95-9
16690-93-0 (sól sodowa)
36321-40-1 (sól wapniowa)
39748-53-3 (sól potasowa)
6057-90-5 (chlorowodorek)

PubChem

239

DrugBank

DB03107

Podobne związki
Podobne związki

α-alanina

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

β-Alanina, kwas 3-aminopropionowy – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów, izomer konstytucyjny α-alaniny, podstawowego aminokwasu białkowego. Należy do tzw. β-aminokwasów, w których grupa aminowa znajduje się przy węglu β w stosunku do grupy karboksylowej.

Beta alanine comparison.png

Biochemia[edytuj | edytuj kod]

β-Alanina jest składnikiem dwupeptydu karnozyny (β-alanylo-L-histydyny), której biosynteza uzależniona jest od dostępności β-alaniny jako substratu. Karnozyna buforuje spadek pH związany m.in. z powstawaniem kwasu mlekowego w mięśniach w trakcie wysiłku. Z tego względu przyjmowanie β-alaniny zmniejsza zmęczenie fizyczne. Stwierdzono także zwiększenie wielkości całkowitej wykonanej pracy przy maksymalnej mocy (wysiłku) – o 13% po 4 tygodniach suplementacji i o 16% po 10 tygodniach[3]. Poza tym β-alanina jest składnikiem innych biologicznie czynnych związków, np. kwasu pantotenowego, peptydów: baleniny (β-alanylo-1-metylo-L-histydyna) i anseryny (β-alanylo-3-metylo-L-histydyna). Z tego powodu jest składnikiem odżywek i stacków kreatynowych.

β-Alanina powstaje w wątrobie w wyniku degradacji uracylu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-10, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
  2. a b c β-Alanine (nr 05159) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2021-10-27]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. C.A. Hill i inni, Influence of beta-alanine supplementation on skeletal muscle carnosine concentrations and high intensity cycling capacity, „Amino Acids”, 2 (32), 2006, s. 225–233, DOI10.1007/s00726-006-0364-4, PMID16868650 (ang.).
  4. Jeffrey R. Stout i inni, The effect of beta-alanine supplementation on neuromuscular fatigue in elderly (55–92 Years): a double-blind randomized study, „Journal of the International Society of Sports Nutrition”, 21 (5), 2008, DOI10.1186/1550-2783-5-21, PMID18992136, PMCIDPMC2585553 (ang.).