Ẓāʾ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ẓāʾ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana ظ
Postać początkowa ظـ
Postać środkowa ـظـ
Postać końcowa ـظ
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie ط
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ẓāʾ (ظ) – siedemnasta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [ðˁ], tj. faryngalizowanej spółgłoski szczelinowejmiędzyzębowej dźwięcznej[1]. Pochodzi od arabskiej litery ط.

W języku polskim litera ẓāʾ jest transkrybowana za pomocą litery Z[2].

W arabskim systemie liczbowym literze ẓāʾ odpowiada liczba 900.

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ظ ـظ ـظـ ظـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakظ
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Zah
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1592U+0638
UTF-8216 184d8 b8
Odwołania znakowe SGMLظظ

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 26.