„Heroes”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
„Heroes”
Album studyjny Davida Bowiego
Wydany 14 października 1977
Nagrywany lipiec-sierpień 1977
Gatunek rock, krautrock, ambient
Długość 40:36
Wydawnictwo RCA
Producent Tony Visconti, David Bowie
Album po albumie

„Heroes” (cudzysłowy są częścią tytułu[1]) – album Davida Bowiego wydany w 1977 roku. Stanowi drugą część berlińskiej trylogii Davida Bowiego i Briana Eno (pozostałe wydawnictwa to Low i Lodger). „Heroes” jest podobny brzmieniowo do Low, ale o mocniejszym i bardziej „instynktownym” charakterze. Tak naprawdę, jako jedyna z trzech płyt tworzących trylogię może być określana berlińską, gdyż w przeciwieństwie do pozostałych została w całości nagrana w tym mieście. Tytułowy utwór pozostaje jedną z najbardziej znanych piosenek Bowiego. Opowiada o parze kochanków spotykających się przy Murze Berlińskim. Album jest uważany przez krytyków za jeden z najlepszych w dyskografii muzyka, między innymi dzięki udziałowi w jego nagrywaniu gitarzysty Roberta Frippa (przyleciał z USA na jeden dzień, żeby uczestniczyć w sesji nagraniowej[2]). John Lennon podczas wywiadów na temat powstawania albumu Double Fantasy z 1980 roku mówił, że jego ambicją było „...zrobienie czegoś tak dobrego jak „Heroes”[2][3].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Album był nagrywany w studiach Hansa Records w Berlinie Zachodnim. „Heroes” był odbiciem „zeitgeist” epoki zimnej wojny, którą symbolizowało podzielone miasto. Współproducent Tony Visconti uważał pracę przy albumie za „...jedną z moich ostatnich wielkich przygód. Studio było położone około 500 jardów od Muru Berlińskiego. Czerwona Gwardia mogła zaglądać do okna naszej reżyserki przez potężne lornetki.[4]

Album „Heroes” jest pełen krautrockowych wpływów. Tytuł jest ukłonem w stronę piosenki „Hero” z płyty Neu! '75 niemieckiego zespołu Neu![5]. Piosenka V-2 Schneider została nazwana na cześć członka zespołu KraftwerkFloriana Schneidera[6]. Zdjęcie na okładce było inspirowane Roquairolem Ericha Heckela, podobnie jak wydanego w tym samym roku albumu Iggy’ego Popa (we współpracy z Bowiem) - The Idiot[7].

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

Album „Heroes” był reklamowany przez RCA Records następującym zdaniem: „Jest Old Wave. Jest New Wave. I jest David Bowie...”[6] Został wydany jesienią 1977 roku i spotkał się z pozytywnym przyjęciem przez krytyków[2]. Zarówno Melody Maker jak i NME nazwały go albumem roku[3][8]. Osiągnął trzecie miejsce na brytyjskiej liście przebojów, na której utrzymywał się przez 26 tygodni. W Stanach Zjednoczonych był mniej popularny, jego najwyższą pozycją była 35.

Wiele z piosenek zawartych na albumie było granych przez Bowiego na koncertach i znalazło się następnie na albumie koncertowym z 1978 roku – Stage. Philip Glass zaadaptował niektóre z nich do swojej „Heroes” Symphony, stanowiącą parę z wcześniejszą Low Symphony. Utwór tytułowy był wykorzystywany przez wielu artystów, podczas gdy The Secret Life of Arabia był wykonywany przez Billy’ego Mackenziego w 1982 roku na albumie grupy B.E.F. (British Electric Foundation) (wczesna inkarnacja Heaven 17) zatytułowanym Music of Quality and Distinction.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Tekst do wszystkich utworów napisał David Bowie. Jeśli nie jest zaznaczone inaczej, muzyka jest również jego dziełem.

  1. „Beauty and the Beast” – 3:32
  2. Joe the Lion” – 3:05
  3. Heroes” (Bowie, Brian Eno) – 6:07
  4. Sons of the Silent Age” – 3:15
  5. Blackout” – 3:50
  6. V-2 Schneider” – 3:10
  7. Sense of Doubt” – 3:57
  8. Moss Garden” (Bowie, Eno) – 5:03
  9. Neuköln” (Bowie, Eno) – 4:34
  10. The Secret Life of Arabia” (Bowie, Eno, Carlos Alomar) – 3:46

Wznowienia[edytuj | edytuj kod]

Album był dwukrotnie wznawiany i wydawany na płycie kompaktowej. Po raz pierwszy w 1991 przez Rykodisc (zawierał dwa bonusowe utwory). Po raz drugi w 1999 roku przez EMI (ze zremasterowanym dźwiękiem, bez utworów bonusowych).

Utwory bonusowe z 1991 roku[edytuj | edytuj kod]

  1. Abdulmajid” (poprzednio niewydany utwór nagrany w latach 1976-79) – 3:40
  2. „Joe the Lion” (zremiksowana wersja 1991) – 5:18

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album

Rok Lista Pozycja
1977 UK Albums Chart 3
1977 Billboard Pop Albums 35

Singel

Rok Singel Lista Pozycja
1977 Heroes UK Singles Chart 24
1978 Beauty and the Beast UK Singles Chart 39

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NME interview in 1977 with Charles Shaar Murray. Retrieved from Bowie: Golden Years 2 września 2006
  2. a b c Nicholas Pegg (2000). The Complete David Bowie: ss.307-309
  3. a b Christopher Sandford (1996, 1997). Loving the Alien: ss.182-193
  4. David Buckley (1999) Strange Fascination - David Bowie: The Definitive Story: ss.320-325
  5. Mat Snow (2007). „Making Heroes”, MOJO 60 Years of Bowie: str.69
  6. a b Roy Carr i Charles Shaar Murray (1981). Bowie: An Illustrated Record: ss.91-92
  7. UNCUT interview in 1999. Retrieved from Bowie: Golden Years 2 września 2006
  8. Ian Gittens (2007). „Art Decade”, MOJO 60 Years of Bowie: ss.70-73

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]