Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana
Postać początkowa ﭖـ‬
Postać środkowa ـﭖـ
Postać końcowa ـﭖ
Podstawowe pismo arabskie
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

– litera rozszerzonego alfabetu arabskiego, wykorzystywana w językach: paszto, perskim i urdu[1][2][3]. Używana jest do oznaczenia dźwięku [p], tj. spółgłoski zwartej z retrofleksją bezdźwięcznej.

Litera ta występowała także w alfabecie języka osmańskiego[4].

Postacie litery[edytuj | edytuj kod]

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
ـﭖ ـﭖـ ﭖـ

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znakپ
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Peh
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1662U+067E
UTF-8217 190d9 be
Odwołania znakowe SGMLپپ

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pashto language, alphabet and pronunciation, omniglot.com [dostęp 2020-10-02].
  2. Persian alphabet, pronunciation and language, omniglot.com [dostęp 2020-10-02].
  3. Richard Delacy, Beginner's Urdu script, Lincolnwood, Ill.: NTC/Contemporary Pub, 2001, XV–XVI, ISBN 0-07-141987-X, OCLC 52770901 [dostęp 2020-10-02].
  4. Turkish language, alphabets and pronunciation, omniglot.com [dostęp 2020-10-02].