(101) Helena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(101) Helena
Odkrywca James Watson
Data odkrycia 15 sierpnia 1868
Nr kolejny 101
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,5828 au
Mimośród 0,1421
Peryhelium 2,2157 au
Aphelium 2,9499 au
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 55 dni 4 godziny
Śr. prędkość 18,44 km/s
Inklinacja 10,20°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 65,8 km
Masa 3,0 × 1018 kg
Średnia gęstość 2,0 g/cm3
Okres obrotu (23 h 4 min 48 s) h
Albedo 0,19
Jasność absolutna 8,3m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni ~173 K
Satelity naturalne brak danych

(101) Helenaplanetoida występująca w pasie głównym planetoid.

Odkrycie[edytuj]

Została odkryta 15 sierpnia 1868 roku w Detroit Observatory w mieście Ann Arbor przez Jamesa Watsona. Nazwa planetoidy pochodzi od Heleny Trojańskiej, według mitologii greckiej córki Zeusa występującego pod postacią łabędzia i Ledy. Nazwę Helena nosi również mały księżyc Saturna.

Orbita[edytuj]

(101) Helena jest obiektem o średnicy ok. 66 km, krążącym w aphelium w średniej odległości 2,58 j.a. od Słońca, na co potrzebuje 4 lat i 55 dni. Wiruje wokół własnej osi w czasie prawie jednej doby ziemskiej.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]