(1232) Cortusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(1232) Cortusa
Odkrywca Karl Reinmuth
Data odkrycia 10 października 1931
Numer kolejny 1232
Oznaczenie tymczasowe 1931 TF2
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 3,1934 au
Mimośród 0,1252
Peryhelium 2,7934 au
Aphelium 3,5935 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 259 dni 11 godzin
Średnia prędkość 16,66 km/s
Inklinacja 10,27°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 33,13 km
Albedo 0,13
Jasność absolutna 10,2m

(1232) Cortusa (przedtem: (1232) 1931 TF2) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 259 dni w średniej odległości 3,19 au. Została odkryta 10 października 1931 roku w Landessternwarte Heidelberg-KönigstuhlHeidelbergu przez Karla Reinmutha.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa planetoidy pochodzi od łacińskiej nazwy zarzyczki, rośliny z rodziny pierwiosnkowatych.

Pierwsze litery nazw planetoid od numeru 1227 do 1234 (G.eranium, Scabiosa, Tilia, Riceia, Auricula, Cortusa, Kobresia, Elyna) odnoszą się do niemieckiego astronoma Gustawa Stracke (G. Stracke), który obliczył ich orbity lecz poprosił, by żadna z planetoid nie była nazwana jego nazwiskiem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(1231) Auricula
(1232) Cortusa  
(1233) Kobresia