(1249) Rutherfordia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(1249) Rutherfordia
Ilustracja
Odkrywca Karl Reinmuth
Data odkrycia 4 listopada 1932
Nr kolejny 1249
Oznaczenie tymczasowe 1932 VB
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,2241 au
Mimośród 0,0759
Peryhelium 2,0552 au
Aphelium 2,3931 au
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 116 dni 13 godzin
Śr. prędkość 19,97 km/s
Inklinacja 4,87°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 12,41 km
Okres obrotu (18 h 13 min 23 s) h
Albedo 0,27
Jasność absolutna 11,54m
Średnia temperatura powierzchni Typ S K

(1249) Rutherfordiaplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 117 dni w średniej odległości 2,22 j.a. Została odkryta 4 listopada 1932 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha. Nazwa planetoidy pochodzi od miasta Rutherford na przedmieściach Nowego Jorku[1][2]. Niektóre źródła błędnie podają, że nazwa pochodzi od Ernesta Rutherforda (1871-1937), nowozelandzkiego chemika i fizyka, laureata nagrody Nobla[3]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1249) 1932 VB.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2003, s. 104. ISBN 3540002383.
  2. John Campbell: Not so (ang.). W: Rutherford.org.nz [on-line]. [dostęp 2016-03-24].
  3. Paul Herget - The Names of the Minor Planets (1968)

Linki zewnętrzne[edytuj]