(14) Irene

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(14) Irene Symbol 14 Irene vectorization.svg
Ilustracja
Odkrywca John Russell Hind
Data odkrycia 19 maja 1851
Nr kolejny 14
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 2,5850 au
Mimośród 0,1674
Peryhelium 2,1523 au
Aphelium 3,0177 au
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 57 dni 3 godziny
Śr. prędkość 18,40 km/s
Inklinacja 9,11°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 152 km
Masa 6,3 × 1018 kg
Średnia gęstość 2? g/cm3
Okres obrotu (15 h 36 min) h
Albedo 0,16
Jasność absolutna 6,30m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni ~ 170 K
Satelity naturalne brak danych

(14) Irene – jedna z większych planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj]

Planetoida została odkryta przez Johna Russella Hinda 19 maja 1851 roku w Londynie.

Jej nazwa pochodzi od mitologicznej Ejrene bogini pokoju, jednej z Hor, córki Zeusa i Temidy.

Orbita[edytuj]

Orbita (14) Irene jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 9,11°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 57 dni krążąc w średniej odległości 2,59 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 18,40 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj]

(14) Irene ma średnicę ok. 152 km. Jej albedo wynosi 0,16, a jasność absolutna to 6,3m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 170K. Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]