(15) Eunomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(15) Eunomia
ilustracja
Odkrywca

Annibale de Gasparis

Data odkrycia

29 lipca 1851

Numer kolejny

15

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny
rodzina Eunomia

Półoś wielka

2,6429 au

Mimośród

0,1879

Peryhelium

2,1464 au

Aphelium

3,1394 au

Okres obiegu
wokół Słońca

4 lata 108 dni 9 godzin

Średnia prędkość

18,16 km/s

Inklinacja

11,74°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

330×245×205 km

Masa

3,26±0,12 × 1019 kg

Średnia gęstość

3,8±0,7 g/cm3

Okres obrotu

(6 h 4 min 59 s) h

Albedo

0,21

Jasność absolutna

5,28m

Typ spektralny

S

Średnia temperatura powierzchni

śred. ~166 K
max: (-13 °C) 260 K

Satelity naturalne

planetoida podwójna?

(15) Eunomia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta przez Annibale’a de Gasparisa 29 lipca 1851 w Neapolu. Nazwa pochodzi od Eunomii (Praworządność), która była jedną z hor w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita (15) Eunomii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 11,74°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 108 dni, krążąc w średniej odległości 2,64 j.a. od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 18,16 km/s.

Planetoida ta stała się protoplastką rodziny planetoidy Eunomia, w której to rodzinie jest największym obiektem.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(15) Eunomia ma nieregularny kształt i średnicę ok. 330×245×205 km. Jej albedo wynosi 0,21, a jasność absolutna to 5,28m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 166 K (maksymalna 260 K, -13º C). Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S.

Obserwacje nieregularnego kształtu tej planetoidy w ruchu wirowym sugerują, że może ona być obiektem podwójnym. Charakteryzuje się wstecznym ruchem obrotowym (oś nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 165º).

Jak i w przypadku innych asteroid z rodziny Eunomii, w skład jej powierzchni wchodzą przede wszystkim krzemiany z domieszkami niklu i żelaza. Zidentyfikowano też bogate w wapń pirokseny i oliwin. Dokładne badania za pomocą metod spektroskopowych ujawniają duże zróżnicowanie budowy powierzchni Eunomii. Występują regiony, gdzie dominuje oliwin i metale, a są one ubogie w piroksen. Istnieje też mniejszy region na jednej półkuli, gdzie znacząco dominuje piroksen i komponenty bazaltowe. Najprawdopodobniej zatem Eunomia miała w swej historii epizody związane z procesami magmotwórczymi we wczesnych stadiach rozwoju Układu Słonecznego.

Ze względu na swój różnorodny skład powierzchni przypuszcza się, że Eunomia mogła być kiedyś częścią dużo większego ciała, które zostało rozbite w wyniku zderzenia z innym dużym obiektem, odsłaniając różne warstwy pod powierzchnią. Również skład i budowa innych członków rodziny planetoidy Eunomii wskazuje na występowanie obiektów, które mogłyby być kiedyś jednym ciałem z Eunomią (np. metaliczne przedstawicielki tej rodziny będące planetoidami typu M).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]