(153) Hilda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(153) Hilda
Ilustracja
Planetoida (153) Hilda (w centrum zdjęcia) i widoczne w jej otoczeniu gwiazdy
Odkrywca

Johann Palisa

Data odkrycia

2 listopada 1875

Numer kolejny

153

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny
rodzina Hilda

Półoś wielka

3,9731 au

Mimośród

0,1387

Peryhelium

3,4221 au

Aphelium

4,5241 au

Okres obiegu
wokół Słońca

7 lat 335 dni 22 godziny

Średnia prędkość

14,91 km/s

Inklinacja

7,83°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

170,63 km

Okres obrotu

(5 h 57 min 36 s) h

Albedo

0,0618

Jasność absolutna

7,48m

Typ spektralny

Typ P

(153) Hildaplanetoida z głównego pasa planetoid. Jej średnica wynosi ok. 170 km.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Została odkryta 2 listopada 1875 roku w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę. Planetoida została nazwana od imienia córki Theodora von Oppolzera, austriackiego astronoma i matematyka.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

(153) Hilda okrąża Słońce w ciągu 7 lat i 336 dni w średniej odległości 3,97 j.a. Należy ona do rodziny planetoidy Hilda, grupy obiektów o zbliżonych orbitach (rodziny planetoid) i pozostających w rezonansie 3:2 z Jowiszem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]