(153) Hilda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(153) Hilda
Ilustracja
Planetoida (153) Hilda (w centrum zdjęcia) i widoczne w jej otoczeniu gwiazdy
Odkrywca Johann Palisa
Data odkrycia 2 listopada 1875
Numer kolejny 153
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
rodzina Hilda
Półoś wielka 3,9731 au
Mimośród 0,1387
Peryhelium 3,4221 au
Aphelium 4,5241 au
Okres obiegu
wokół Słońca
7 lat 335 dni 22 godziny
Średnia prędkość 14,91 km/s
Inklinacja 7,83°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 170,63 km
Okres obrotu (5 h 57 min 36 s) h
Albedo 0,0618
Jasność absolutna 7,48m
Typ spektralny Typ P

(153) Hildaplanetoida z głównego pasa planetoid. Jej średnica wynosi ok. 170 km.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Została odkryta 2 listopada 1875 roku w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę. Planetoida została nazwana od imienia córki Theodora von Oppolzera, austriackiego astronoma i matematyka.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

(153) Hilda okrąża Słońce w ciągu 7 lat i 336 dni w średniej odległości 3,97 j.a. Należy ona do rodziny planetoidy Hilda, grupy obiektów o zbliżonych orbitach (rodziny planetoid) i pozostających w rezonansie 3:2 z Jowiszem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(152) Atala
(153) Hilda  
(154) Bertha