(225088) 2007 OR10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(225088) 2007 OR10
Ilustracja
Wizja artystyczna planetoidy
Odkrywca Megan Schwamb, Michael Brown, David Rabinowitz[1]
Data odkrycia 17 lipca 2007[1]
Nr kolejny 225088
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
obiekt transneptunowy
Półoś wielka 66,99[1] au
Mimośród 0,5066[1]
Peryhelium 33,05[1] au
Aphelium 100,93[1] au
Okres obiegu
wokół Słońca
ok. 548,3[1] lat
Inklinacja 30,93[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 1535[2] km
Okres obrotu ok. 44,81[1] h
Albedo 0,09[3]
0,14[4]
Jasność absolutna 1,8[1]m
Satelity naturalne 1

(225088) 2007 OR10planetoida z grupy obiektów transneptunowych[1]. Wyjątkowo duża absolutna wielkość gwiazdowa sugeruje, że jest to jedna z największych planetoid.

Nazwa[edytuj]

Planetoida ta nie ma na razie własnej nazwy, jednak odkrywcy nieoficjalnie nazywają ją Snow White, czyli Królewna Śnieżka[5], co odnosiło się do rzekomego koloru jej powierzchni. Dalsze badania wykazały jednak, że powierzchnia planetoidy jest zabarwiona na czerwono.

Odkrycie[edytuj]

Odkrywcami obiektu byli Megan Schwamb, Michael Brown i David Rabinowitz[6].

Charakterystyka[edytuj]

Orbita[edytuj]

Orbity 2007 OR10, Eris i Plutona

Orbita (225088) 2007 OR10 jest podobna do orbity planety karłowatej Eris. Jest ona nachylona pod kątem 30,9° do ekliptyki; posiada też duży mimośród – ok. 0,5.

Według danych z 2016 roku planetoida pozostaje w rezonansie orbitalnym 3:10 z Neptunem[2].

Właściwości fizyczne[edytuj]

Średnica obiektu szacowana jest na około 1535 km[2], co czyni go jedną z największych odkrytych planetoid transneptunowych. Obiekt ten prawdopodobnie zostanie w przyszłości zaliczony do grona planet karłowatych.

Według danych z 2016 roku obiekt okazał się o wiele ciemniejszy (albedo wyznaczono na tylko 9%), a więc i większy niż początkowo sądzono. Jego średnica jest szacowana na około 1500 km, co plasuje go na trzecim miejscu wśród obiektów transneptunowych, a także więcej od trzech spośród planet karłowatych[3].

Planetoida ta ma na powierzchni czerwoną barwę, jednak jej widmo wykazuje obecność lodu wodnego. Ta pozorna sprzeczność może wynikać stąd, że na powierzchni planetoidy znajduje się metan, choć nie ma na to jeszcze jednoznacznych dowodów. (225088) 2007 OR10 jest wystarczająco duża, by posiadać atmosferę oraz by jej powierzchnia została pokryta lodowym błotem zamarzającym na powierzchni, a wyrzucanym przez lokalne wulkany.

Satelita[edytuj]

W pobliżu planetoidy został odkryty jej naturalny satelita, obiegający ją w odległości co najmniej 15 000 km. Dokładne parametry orbity nie zostały jeszcze określone[7].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k JPL Small-Body Database Browser: 225088 (2007 OR10) (ang.). 2015-09-20 last obs. used. [dostęp 2016-11-06].
  2. a b c Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects (ang.). Johnston's Archive, 2016-09-05. [dostęp 2016-11-06].
  3. a b Marek Muciek. Kronika , kwiecień 2016. „Urania – Postępy Astronomii”. 784, s. 6, październik 2016. Polskie Towarzystwo Astronomiczne, Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii. ISSN 1689-6009 (pol.). 
  4. Dan Bruton: Conversion of Absolute Magnitude to Diameter for Minor Planets (ang.). Department of Physics & Astronomy (Stephen F. Austin State University). [dostęp 2016-11-06]. – Zakładając średnicę 1535 km, albedo powinno wynosić 0,14283.
  5. Mike Brown's Planets: Snow White needs a bailout (ang.)
  6. List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects (ang.). IAU Minor Planet Center, 2009-12-29. [dostęp 2012-05-01].
  7. Kelly Beatty: Big Kuiper Object 2007 OR10 Has a Moon (ang.). Sky&Telescope, 21 października 2016.

Linki zewnętrzne[edytuj]