(3122) Florence

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(3122) Florence
Odkrywca Schelte Bus
Data odkrycia 2 marca 1981
Numer kolejny 3122
Charakterystyka orbity (4 września 2017)
Występowanie
planetoidy
Grupa Amora
NEO, PHA
Półoś wielka 1,7691 au
Mimośród 0,4233
Peryhelium 1,0203 au
Aphelium 2,5180 au
Okres obiegu
wokół Słońca
2 lata 129 dni 0 godzin
Średnia prędkość 22,39 km/s
Inklinacja 22,15°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 4,5[1] km
Okres obrotu 2,3581 h
Jasność absolutna 14,1m

(3122) Florenceplanetoida z grupy Amora okrążająca Słońce w ciągu 2 lat i 129 dni w średniej odległości 1,77 au. Została odkryta 2 marca 1981 roku w Obserwatorium Siding Spring w Australii przez Schelte Busa. Nazwa planetoidy pochodzi od Florence Nightingale, angielskiej pielęgniarki i działaczki społecznej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3122) 1981 ET3. Planetoida jest klasyfikowana jako Obiekt bliski Ziemi (NEO) oraz Potencjalnie niebezpieczna planetoida (PHA).

1 września 2017 roku o godzinie 12:06 UTC minęła Ziemię w odległości 0,0472368 au (18,38 LD, 7 066 500 km)[2], osiągając jasność około 8,7 magnitudo. Było to jedno z najbliższych spotkań Ziemi z planetoidą takich rozmiarów w latach 1900 – 2200[3].

Własności fizyczne[edytuj]

Planetoida ma w przybliżeniu kształt kulisty. W pobliżu równika rozciągają się wypiętrzenia. Na powierzchni znajdują się struktury przypominające kratery meteorytowe. Okres obrotu planetoidy wokół własnej osi wynosi około 2,4 godziny. Średnica Florence wynosi około 4,5 kilometra[1].

Księżyce planetoidy[edytuj]

Planetoida posiada dwa drobne księżyce. Zostały zarejestrowane 1 września 2017 roku przez radar obserwatorium astronomicznego w Goldstone. Szacuje się, że mogą mieć średnicę nie większą niż 300 metrów. Okresy ich obiegu wokół planetoidy wahają się od ośmiu godzin w przypadku bliższego do około dwudziestu godzin dla dalej położonego[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Kuligowska: Planetoida Florence ma dwa księżyce (pol.). Urania-Postępy Astronomii, 2017-09-03. [dostęp 2017-09-04].
  2. Alan Chamberlin, JPL Small-Body Database Browser, ssd.jpl.nasa.gov [dostęp 2017-09-13] (ang.).
  3. Close Approaches, cneos.jpl.nasa.gov [dostęp 2017-08-26] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


 
(3121) Tamines
(3122) Florence  
(3123) Dunham