(3200) Phaethon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(3200) Phaethon
Ilustracja
Zdjęcie przemieszczającego się na tle gwiazd (3200) Phaethona
Odkrywca IRAS
Data odkrycia 11 października 1983
Numer kolejny 3200
Oznaczenie tymczasowe 1983 TB
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Grupa Apolla
Półoś wielka 1,2712 au
Mimośród 0,8899
Peryhelium 0,1400 au
Aphelium 2,4025 au
Okres obiegu
wokół Słońca
1 rok 158 dni 12 godzin
Średnia prędkość 26,41 km/s
Inklinacja 22,25°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 5,1 km
Okres obrotu (3 h 36 min 14 s) h
Albedo 0,1066
Jasność absolutna 14,6m
Typ spektralny Typ F
Średnia temperatura powierzchni ~247 K

(3200) Phaethonmałe ciało Układu Słonecznego sklasyfikowane jako planetoida z grupy Apolla, o kometarnym pochodzeniu. Została odkryta 11 października 1983 roku przez satelitę IRAS. Okrąża Słońce w ciągu 1 roku i 158,5 dni w średniej odległości 1,27 au. Nazwa planetoidy pochodzi od Faetona, syna Heliosa w mitologii greckiej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3200) 1983 TB.

Orbita i charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Cechą odróżniającą (3200) Phaethona od wielu innych planetoid bliskich Ziemi jest to, że zbliża się on do Słońca na odległość mniejszą niż 0,14 j.a., najmniejszą spośród nazwanych planetoid, przecinając przy tym orbity Marsa, Ziemi, Wenus i Merkurego. Ta orbita sprawiła, że planetoidzie nadano imię syna Heliosa, boga Słońca. Podczas zbliżenia do Słońca powierzchnia rozgrzewa się od 1025 do 1500 K, co uniemożliwia przetrwanie lodu, którego sublimacja tworzy warkocze komet. Obserwacje sond STEREO ujawniły jednak istnienie warkocza pyłowego, towarzyszącego planetoidzie; powstaje on, gdy ogrzewanie powierzchni powoduje naprężenia termiczne, kruszące skały. Z tego powodu (3200) Phaethon został określony mianem „skalnej komety”[1].

Materia pochodząca z tej planetoidy tworzy rój meteorów o nazwie Geminidy.

Bliskie przejścia[edytuj | edytuj kod]

Do ostatnich bliskich przejść planetoidy obok Ziemi doszło 10 grudnia 2007 roku (0,120895 au = 18 085 600 km) i 16 grudnia 2017 roku (0,06893173 au = 10 312 040 km)[2]. Podczas tego ostatniego przejścia blask Phaetona sięgnął 10,8 mag, a więc był w zasięgu obserwacji małych teleskopów i dużych lornetek. Przejście z 2017 roku jest najbliższe, aż do grudnia 2093 roku kiedy Phaeton zbliży się do Ziemi na odległość tylko 0,01981 au (2 964 000 km).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phaethon Confirmed as Rock Comet by STEREO Vision. ScienceDaily, 2013-09-10. [dostęp 2013-09-12].
  2. JPL Small-Body Database Browser: 3200 Phaethon (1983 TB). Jet Propulsion Laboratory, 2014-10-14. [dostęp 2017-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(3199) Nefertiti
(3200) Phaethon  
(3201) Sijthoff