(486958) 2014 MU69

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(486958) 2014 MU69
Ilustracja
Obiekt transneptunowy 1110113Y (w zielonym okręgu) sfotografowany przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a w czerwcu 2014 r. Widać, jak zmieniała się pozycja obiektu w ok. 10-minutowych odstępach czasu.
Odkrywca HST, New Horizons KBO Search Team
Data odkrycia 27 czerwca 2014[1]
Numer kolejny 486958
Oznaczenie tymczasowe (1110113Y)
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas Kuipera
obiekt transneptunowy
Półoś wielka 44,5 ± 2,4[1] au
Mimośród 0,048 ± 0,406[1]
Peryhelium 42,4 ± 15,8[1] au
Aphelium 46,7 ± 2,5[1] au
Okres obiegu
wokół Słońca
297 ± 24[1] lat
Inklinacja 2,45 ± 0,03[1]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 30–45 km
Albedo 0,04-0,10
Jasność absolutna 11,1[1]m

(486958) 2014 MU69planetoida z grupy obiektów transneptunowych z Pasa Kuipera. Zalicza się do tzw. klasycznych obiektów Pasa Kuipera. Stanowi cel odwiedzin sondy kosmicznej New Horizons w styczniu 2019 roku.

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Planetoida (486958) 2014 MU69 została odkryta w czerwcu 2014 r. w wyniku testowego poszukiwania w Pasie Kuipera przyszłego celu dla sondy New Horizons przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a (HST). Wykonano wtedy około 200 zdjęć fragmentu nieba w konstelacji Strzelca. Dostrzeżenie 2014 MU69 możliwe było po zastosowaniu przez naukowców złożonych metod obróbki obrazu, żeby zablokować światło gwiazd widocznych w tle.

(486958) 2014 MU69 nie posiada jeszcze formalnej nazwy, a jedynie oznaczenie prowizoryczne i stały numer. W przyszłości może otrzymać od Minor Planet Center zindywidualizowaną nazwę własną. Zespół misji sondy New Horizons nieformalnie określa tę planetoidę jako „PT1” (Potential Target 1)[2].

W ramach konkursu na tymczasową nazwę przeprowadzonego przez Instytut SETI wraz z NASA wyłoniono spośród 34 000 propozycji nazwę Ultima Thule[3]. Będzie stosowana aż do przelotu sondy obok planetoidy, który ma nastąpić 1 stycznia 2019 roku[4]. O ostatecznej nazwie planetoidy zadecyduje Międzynarodowa Unia Astronomiczna.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Obiekt (486958) 2014 MU69 porusza się po orbicie zbliżonej do okręgu i leżącej w płaszczyźnie bardzo nieznacznie odchylonej od ekliptyki[5].

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Ta odległa planetoida ma średnicę szacowaną na 30 do 45 km. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa wynosi zaledwie ok. 26,8m.

Średnica tego obiektu stanowi od 1 do 2% średnicy Plutona[6].

2014 MU69 może być dobrze zachowanym, zimnym (nigdy nie ogrzanym przez Słońce) reliktem z czasów powstawania Układu Słonecznego. Natomiast niewielki rozmiar tej planetoidy może sugerować, iż jest ona pozostałością po kolizji większych obiektów[5].

Cel sondy New Horizons[edytuj | edytuj kod]

Obserwacje (486958) 2014 MU69 z użyciem HST w sierpniu 2014 r. pozwoliły jednoznacznie potwierdzić, że New Horizons może przelecieć w jego pobliżu. Pod uwagę brane były jeszcze dwa inne obiekty wykryte przez Teleskop Hubble’a: 2014 PN70 (PT3) oraz 2014 OS393 (PT2), dla których szanse, iż New Horizons może się do nich zbliżyć, oszacowano odpowiednio na 97% i 7%. Zarówno planetoida PT3, jak i PT2 są nieznacznie jaśniejsze od PT1. Prawdopodobnie są zatem od PT1 większe i potencjalnie bardziej interesujące pod względem naukowym.

28 sierpnia 2015 roku NASA poinformowała jednak, że to właśnie 2014 MU69 zostało wybrane jako kolejny cel sondy New Horizons. Decyzja taka została podjęta z uwagi na najmniejsze zużycie paliwa, które będzie potrzebne, by dostać się do obiektu[7], według szacunków sonda miałaby zużyć na to ok. 1/3 paliwa pozostałego jej po przelocie obok Plutona[8]. New Horizons ma przelecieć obok planetoidy 1 stycznia 2019[8], w odległości około 3500 km[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h JPL Small-Body Database Browser: 486958 (2014 MU69) (ang.). 2014-10-22 last obs. used. [dostęp 2018-03-13].
  2. Alan Stern: New Horizons: A Billion Miles to 2014 MU69 (ang.). skyandtelescope.com, 2015-10-01. [dostęp 2015-10-03].
  3. Tricia Talbert: New Horizons Chooses Nickname for ‘Ultimate’ Flyby Target (ang.). NASA, 2018-03-13. [dostęp 2018-03-13].
  4. Krzysztof Czart: Internauci pomogli NASA wybrać nazwę dla celu misji New Horizons (pol.). Urania-Postępy Astronomii, 2018-03-14. [dostęp 2018-03-14].
  5. a b Emily Lakdawalla: Finally! New Horizons has a second target (ang.). The Planetary Society. [dostęp 2014-11-19].
  6. Mike Wall: Hubble Telescope Spots Post-Pluto Targets for New Horizons Probe (ang.). Space.com. [dostęp 2014-11-19].
  7. NASA’s New Horizons Team Selects Potential Kuiper Belt Flyby Target (ang.). nasa.gov, 2015-08-28. [dostęp 2015-09-01].
  8. a b 2014 MU69 – cel przelotu New Horizons. kosmonauta.net, 2015-08-30. [dostęp 2015-09-01].
  9. New Horizons: znamy szczegóły super-zbliżenia do 2014 MU69. Urania - Postępy Astronomii, 2017-09-10. [dostęp 2017-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]