(5145) Pholus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(5145) Pholus
ilustracja
Odkrywca Spacewatch
(David Rabinowitz)
Data odkrycia 9 stycznia 1992
Numer kolejny 5145
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Centaur
Półoś wielka 20,3025 au
Mimośród 0,5719
Peryhelium 8,8913 au
Aphelium 31,9137 au
Okres obiegu
wokół Słońca
91 lat 176 dni
Średnia prędkość 6,03 km/s
Inklinacja 24,67°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 185 ± 16 km
Masa ~6,6×1018 kg
Średnia gęstość 2,0? g/cm3
Okres obrotu (9 h 59 min) h
Albedo 0,044
Jasność absolutna 7,00m
Typ spektralny Typ C
Średnia temperatura powierzchni ~62 K

(5145) Pholusplanetoida z grupy centaurów, obiegający Słońce pomiędzy orbitami Saturna i Urana po bardzo eliptycznej orbicie o mimośrodzie 0,5719 w czasie 91 lat i 176 dni. Średnia odległość (5145) Pholusa od Słońca wynosi 20,30 j.a. Ma ona średnicę ok. 190 km. Została odkryta 9 stycznia 1992 roku w programie Spacewatch w Obserwatorium Kitt Peak przez Davida Rabinowitza[1]. Nazwa planetoidy pochodzi od centaura Folosa, przyjaciela Heraklesa w mitologii greckiej.

Obiegając Słońce, Pholus przecina trajektorię Saturna, a w momencie, gdy jest od niego najdalej, znajduje się poza orbitą Neptuna. Jego powierzchnia charakteryzuje się czerwoną barwą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]