(523692) 2014 EZ51

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(523692) 2014 EZ51
Odkrywca Pan-STARRS 1[1][2][3]
Data odkrycia 18 kwietnia 2010[1][4][3]
Numer kolejny 523692
Oznaczenie tymczasowe 2014 EZ51
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
obiekt transneptunowy[3]
Półoś wielka 52,47[3] au
Mimośród 0,2284[3]
Peryhelium 40,48[3] au
Aphelium 64,45[3] au
Okres obiegu
wokół Słońca
380[3] lat
Inklinacja 10,27[3]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 652[5] km
Jasność absolutna ok. 3,8[3]m

(523692) 2014 EZ51planetoida z grupy obiektów transneptunowych[3].

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Obiekt został zaobserwowany 12 marca 2014 roku za pomocą 1,8-metrowego teleskopu Pan-STARRS[1][2], jednak do czasu nadania planetoidzie stałego numeru nie było to uznane jako oficjalne ustalenie jej odkrywcy[1]. Informację o odkryciu opublikowano 16 lipca 2016 roku[2]. Później zidentyfikowano go również na zdjęciach z 18 kwietnia 2010 i tę datę jako datę odkrycia podaje Jet Propulsion Laboratory NASA[3].

Planetoida ta jeszcze nie ma własnej nazwy, a jedynie oznaczenie prowizoryczne i stały numer.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Początkowo IAU Minor Planet Center uznawał obiekt za krążący wokół Słońca w obrębie dysku rozproszonego[4]. Jednak później został on usunięty z listy takich obiektów[6].


Orbita (523692) 2014 EZ51 jest nachylona pod kątem 10,27° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi około 0,228. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 380 lat[3].

W 2016 roku obiekt znajdował się około 56 au od Słońca[2]. W 2116 roku planetoida przejdzie przez swoje peryhelium, w odległości około 40,5 au od Słońca[3].

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Niewiele jak dotąd wiadomo o tym odległym obiekcie. Duża absolutna wielkość gwiazdowa, wynosząca około 3,8m[3], kwalifikuje go do grupy kandydatów na planety karłowate[5]. Średnica planetoidy (523692) 2014 EZ51 na podstawie jej jasności szacowana jest na około 652 km[5], co czyni ją jedną z większych odkrytych planetoid transneptunowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d 2014 EZ51 (ang.). IAU Minor Planet Center. [dostęp 2017-05-15].
  2. a b c d A.U.Tomatic. MPEC 2016-O43 : 2014 EZ51. „Minor Planet Electronic Circ.”, 2016-07-16. IAU Minor Planet Center. ISSN 1523-6714 (ang.). [dostęp 2017-05-15]. 
  3. a b c d e f g h i j k l m n o JPL Small-Body Database Browser: 523692 (2014 EZ51) (ang.). 2020-06-14 last obs. used. [dostęp 2020-12-22].
  4. a b List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects (ang.). IAU Minor Planet Center, 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15].
  5. a b c Mike Brown: How many dwarf planets are there in the outer solar system? (ang.). 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15].
  6. List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects (ang.). IAU Minor Planet Center, 2020-12-22. [dostęp 2020-12-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]