Przejdź do zawartości

(55637) Uni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(55637) Uni
Ilustracja
Zdjęcie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a
Odkrywca

Spacewatch[1]

Data odkrycia

30 października 2002[1]

Numer kolejny

55637

Oznaczenie tymczasowe

2002 UX25

Charakterystyka orbity (2025-05-05)
Przynależność
obiektu

obiekt transneptunowy[1],
cubewano[2]

Półoś wielka

43,00[1] au

Mimośród

0,1462[1]

Peryhelium

36,72[1] au

Aphelium

49,29[1] au

Okres obiegu
wokół Słońca

282,0[1] lata

Inklinacja

19,40[1]°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

665 ± 29[3] km

Masa

1,25 ± 0,03 × 1020[a][4] kg

Średnia gęstość

0,82 ± 0,11[4] g/cm3

Okres obrotu

ok. 14,382[1] h

Albedo

ok. 0,11[4]

Jasność absolutna

ok. 3,83[1]m

Satelity naturalne

1 – Tinia

(55637) Uniplanetoida z grupy obiektów transneptunowych[1], krążąca wokół Słońca w Pasie Kuipera, prawdopodobnie należąca do grupy obiektów klasycznych[2].

Odkrycie i nazwa

[edytuj | edytuj kod]

Obiekt (55637) Uni został odkryty w ramach programu Spacewatch w dniu 30 października 2002 roku[1]. W 2025 roku obiekt nazwano imieniem etruskiej bogini miłości i płodności[5].

Orbita

[edytuj | edytuj kod]

Orbita Uni nachylona jest pod kątem 19,4° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,146. Ciało to krąży w średniej odległości ok. 43,0 au wokół Słońca; na jeden obieg potrzebuje 282 lata ziemskie. Peryhelium tego obiektu znajduje się w odległości 36,7 au, aphelium zaś 49,3 au od Słońca[1].

Uni prawdopodobnie jest klasycznym obiektem Pasa Kuipera – niepozostającym w rezonansie orbitalnym z Neptunem, w przeciwieństwie np. do plutonków czy twotino[2].

Charakterystyka fizyczna

[edytuj | edytuj kod]

Ta odległa planetoida ma średnicę szacowaną na ok. 665 km[2]. Jej absolutna wielkość gwiazdowa wynosi ok. 3,83m[1]. Albedo natomiast określa się na ok. 0,11 – jest więc to przypuszczalnie obiekt odbijający niewiele światła słonecznego[4]. Jest to największe znane ciało Pasa Kuipera, którego średnia gęstość nie przekracza 1 g/cm³. Obiekty tak masywne jak Uni prawdopodobnie cechują się niewielką porowatością, można więc wnioskować, że planetoida składa się przede wszystkim z lodu, a udział skał w jej wnętrzu jest niewielki[4].

Księżyc planetoidy

[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2007 roku doniesiono o odkryciu towarzysza Uni, który został nazwany Tinia, od małżonka bogini Uni[5]. Ma on średnicę szacowaną na ok. 210 km[3]. Krąży wokół Uni w średniej odległości ok. 4770 km, w czasie 8,3094 dni, po eliptycznej orbicie o stosunkowo wysokim (0,17 ± 0,03) mimośrodzie[4].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. Masa całego systemu – planetoidy wraz z księżycem.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h i j k l m n o (55637) Uni w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.) [dostęp 2025-02-22].
  2. a b c d Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects. Johnston’s Archive, 2024-02-27. [dostęp 2025-02-22]. (ang.).
  3. a b Wm. Robert Johnston: (55637) 2002 UX25. [w:] Johnston’s Archive [on-line]. 2014-09-20. [dostęp 2016-01-26]. (ang.).
  4. a b c d e f Michael E. Brown: The density of mid-sized Kuiper belt object 2002 UX25 and the formation of the dwarf planets. 2013-11-04. [dostęp 2011-11-10]. (ang.).
  5. a b New Names of Minor Planets, „WGSBN Bulletin”, 5 (20), 30 czerwca 2025, s. 6.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]