(951) Gaspra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(951) Gaspra
Planetoida (951) Gaspra sfotografowana przez sondę Galileo
Planetoida (951) Gaspra sfotografowana przez sondę Galileo
Odkrywca Grigorij Nieujmin
Data odkrycia 30 lipca 1916
Nr kolejny 951
Oznaczenie tymczasowe 1916 S45
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
rodzina Flora
Półoś wielka 2,2099 au
Mimośród 0,1733
Peryhelium 1,8255 au
Aphelium 2,8340 au
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lata 102 dni 5 godzin
Śr. prędkość 19,88 km/s
Inklinacja 4,10°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 18,2×10,5×8,9 km
Masa 2-3 × 1016 kg
Średnia gęstość ~2,7 g/cm3
Okres obrotu (7 h 5 min 30 s) h
Albedo 0,22
Jasność absolutna 11,46m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni śred. ~181 K
max. (+8 °C) 281 K
Satelity naturalne brak

(951) Gaspra – jedna z mniejszych planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj]

Planetoida została odkryta 30 lipca 1916 roku w Obserwatorium Simejiz na górze Koszka, na Krymie przez rosyjskiego astronoma Grigorija Nieujmina. Nazwa obiektu pochodzi od ukraińskiego nadmorskiego uzdrowiska Haspra.

Orbita[edytuj]

Orbita (951) Gaspry jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 4,1°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lat i 102 dni, krążąc w średniej odległości 2,21 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 19,88 km/s.

Gaspra należy do rodziny planetoidy Flora.

Właściwości fizyczne[edytuj]

Gaspra ma bardzo nieregularny kształt, jej rozmiary to 18,2×10,5×8,9 km. Jej albedo wynosi 0,22, a jasność absolutna to 11,46m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga ok. 181 K (maks. +8 °C). Planetoida ta zalicza się do typu S. Na jej powierzchni stwierdzono występowanie krzemianów. Powszechnie występują tu oliwin i piroksen w proporcjach od 1:4 do 1:7. Obiekt ten rotuje w czasie 7 godziny i 5 minut (0,293 dnia), oś obrotu nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 72°.

Na powierzchni zalega cienka warstwa regolitu. Można na niej dostrzec wiele małych kraterów – nie widać jednak bardzo dużych. Przypuszcza się, że powierzchnia Gaspry jest stosunkowo młoda (20–300 mln lat).

Badania bezpośrednie[edytuj]

29 października 1991 roku sonda kosmiczna Galileo przeleciała w niewielkiej odległości (ok. 1600 km) od Gaspry. Wykonała ona 57 kolorowych zdjęć, tak że dziś znamy ok. 80% powierzchni tej planetoidy.

Lista tworów geologicznych na powietrzni Gaspry[edytuj]

Regiony

Regiony na powierzchni Gaspry zostały nazwane na cześć astronomów związanych z tą planetoidą.

Region Nazwa na cześć
Dunne Regio James Dunne
Neujmin Regio Grigorij Nieujmin
Yeates Regio Clayne Yeates

Kratery

Kratery uderzeniowe na powierzchni Gaspry noszą nazwy pochodzące od słynnych miejscowości uzdrowiskowych z różnych części Ziemi. Jeden z nich nazwano Krynica od uzdrowiska w Polsce.

Krater Nazwa pochodzi od
Aix Aix-en-Provence, Francja
Alupka Ałupka, Ukraina
Baden-Baden Baden-Baden, Niemcy
Badgastein Bad Gastein, Austria
Bagnoles Bagnoles, Francja
Bath Bath, Wielka Brytania
Beppu Beppu, Japonia
Brookton Brookton, Nowy Jork, USA
Calistoga Calistoga, Kalifornia, USA
Carlsbard Karlowe Wary, Czechy
Charax Charaks, Ukraina
Helwan Heluan, Egipt
Ixtapan Ixtapan, Meksyk
Katsiveli Katsiveli, Ukraina
Krynica Krynica-Zdrój, Polska
Lisdoonvarna Lisdoonvarna, Irlandia
Loutraki Lutraki, Grecja
Mandal Mandal, Norwegia
Manikaran Manikaran, Indie
Mariánské Lázně Mariánské Lázně, Czechy
Miskhor Miskhor, Ukraina
Moree Moree, Australia
Ramlösa Ramlösa, Szwecja
Rio Hondo Rio Hondo, Argentyna
Rotorua Rotorua, Nowa Zelandia
Saratoga Saratoga, Nowy Jork, USA
Spa Spa, Belgia
Tang-Shan Tangshan, Chiny
Yalova Yalova, Turcja
Yalta Jałta, Ukraina
Zohar Zohar, Izrael

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]