(I Can’t Get No) Satisfaction

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(I Can’t Get No) Satisfaction
Singel zespołu The Rolling Stones
z albumu Out of Our Heads
Wydany maj 1965
Gatunek Rock and roll
Długość 3:45
Wydawnictwo London (USA, Kanada)
Decca (UK)
Format płyta winylowa 7"
Singel po singlu
Ten artykuł dotyczy utworu The Rolling Stones. Zobacz też: cover tego utworu w wykonaniu Acid Drinkers.

(I Can’t Get No) Satisfaction – utwór skomponowany podczas amerykańskiego tournée The Rolling Stones w 1965 roku przez Keitha Richardsa z tekstem Micka Jaggera.

Wyraża ostry protest, sprzeciwia się konformizmowi, brakowi odpowiedzialności i konsumpcjonizmowi, których świadkami byli członkowie grupy podczas trasy koncertowej. Satisfaction stał się wyrazem buntu przeciw kulturze mieszczańskiej. Przetworzony dźwięk gitary Richardsa, dzięki przystawce fuzz box dał utworowi siłę wyrazu, która w połączeniu z chaotycznym, ale bardzo wyrazistym śpiewem i grą basisty Billa Wymana oraz perkusisty Charliego Wattsa, pozwoliła piosence zająć czołowe miejsce wśród najpopularniejszych utworów rockowych i zadecydowała wprost o wielkiej popularności grupy[potrzebny przypis].

Wersję tego nagrania można znaleźć na debiutanckiej płycie zespołu Devo; w lutym 1966 została także nagrana przez Otisa Reddinga. Utwór wykonywali też m.in. The Residents, Blue Cheer, Cat Power, Samantha Fox, Britney Spears i Acid Drinkers. Dodatkowo podczas koncertu w Amsterdamie w 1968 r. wykonała go Aretha Franklin.

W 2004 utwór został sklasyfikowany na 2. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rolling Stones Magazine's Top 500 Songs (ang.). metrolyrics.com. [dostęp 2010-07-03].