101 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 101. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „101”.
Szef pułku wielki książę Sergiusz Aleksandrowicz

Węgierski Pułk Piechoty Nr 101 (niem. Ungarisches Infanterieregiment Nr. 101) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 stycznia 1883 roku z połączenia czterech batalionów wyłączonych ze składów Pułków Piechoty Nr: 37, 39, 46 i 68[1].

Okręg uzupełnień nr 101 Cieszyn (weg. Békéscsaba) na terytorium 7 Korpusu[1].

Kolejnymi szefami pułku byli:

  • wielki książę Rosji Sergiusz Aleksandrowicz (1884 – †17 II 1905),
  • generał piechoty Karl Drathschmidt von Bruckheim (od 1905)[1].

Kolory pułkowe: żółty siarkowy (niem. schwefelgelb), guziki srebrne.

Skład narodowościowy w 1914 roku 84% – Węgrzy[2].

W 1914 roku komenda pułku razem z 1. i 4. batalionem stacjonowała w Oradea (węg. Nagy-Várad), 3. batalion w Békéscsaba, a 2. batalion był detaszowany do Trebinje na terytorium 16 Korpusu. Pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 33 Brygady Piechoty należącej do 17 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 2. batalion wchodził w skład 2 Brygady Górskiej należącej do 18 Dywizji Piechoty[3].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • 1903-1906 – płk Gustav Zerbs
  • 1907-1910 – płk Anton Bellmond von Adlerhorst
  • płk Konrad Grallert (1910-1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]