110A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
110A
Ilustracja
Wagon 110A na stacji Wrocław Główny
Producent H. Cegielski
Lata budowy 1971-73;1976-77
Liczba miejsc siedzących 72 do siedzenia/ 52 miejsca do leżenia
Długość całkowita 24500 mm
Szerokość 2883 mm
Wysokość 4050 mm
Maksymalna prędkość
eksploatacyjna
140 km/h; 160 km/h
System hamulca Oerlikon typ Est4d/REL1, 2 cylindry
Portal Transport szynowy

Wagon 110A - pierwsza seria wagonów z miejscami leżącymi w Polsce. Prototyp wagonu powstał w 1969 roku. Łącznie wyprodukowano 375 sztuk wagonów w trzech wersjach.

Wersje wagonów[edytuj | edytuj kod]

110Aa[edytuj | edytuj kod]

Był produkowany w latach 1971-72. Wyprodukowano 172 sztuki wagonów. Posiadały ogrzewanie elektryczne oraz parowe i okna były aluminiowe.

110Ab[edytuj | edytuj kod]

Wyprodukowano 40 sztuk wagonów. Zamontowano w nich indywidualny system ogrzewania wodnego z zasilaniem pochodzącej z pieca węglowego. Rozpoznawczym detalem dla 110Ab są jednoskrzydłowe drzwi czołowe niespotykane w pojazdach 110Aa czy 110Ac.

110Ac[edytuj | edytuj kod]

Wyprodukowano 200 sztuk wagonów w latach 1976-77. Wagon był przeznaczony do kursowania po europejskich sieciach kolejowych. Nie posiadały aluminiowych okien, drzwi były 2-skrzydłowe. Na początku roku 2017 roku odstawiono ostatnie trzy czynne sztuki 110Ac[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Baza wagonów kolejowych | Bautzen, bazawagonow.pl [dostęp 2019-09-25] (pol.).