111 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
111 Dywizja Piechoty
111. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1940 Fallinbostel
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

111 Dywizja Piechoty – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu z 6 listopada 1940 roku, w 12. fali mobilizacyjnej w rejonie Fallinbostel w XI. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w 1940 roku:

50., 70. i 117. pułk piechoty, 117. pułk artylerii, 111. batalion pionierów, 111. oddział rozpoznawczy, 111. oddział przeciwpancerny, .111 oddział łączności, 111. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w listopadzie 1943 roku:

50., 70. i 117. pułk grenadierów, 117. pułk artylerii, 111. batalion pionierów, 111. dywizyjny batalion fizylierów, 111. oddział przeciwpancerny, 111. oddział łączności, 111. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Generalleutnant Otto Stapf 5 XI 1940 – 1 I 1942;
Generalmajor Hermann Rücknagel 1 I 1942 – 15 VIII 1943;
Generalmajor Werner von Bülow 15 VIII 1943 – 30 VII 1943;
Generalmajor Hermann Rücknagel 30 VIII 1943 – 1 XI 1943;
Generalmajor Erich Gruner 1 XI 1943 – 12 V 1944;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 831109199-4​.
  • Carell Paul, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie; Warszawa 2003; ​ISBN 831109475-6​.
  • Haupt Werner, Army Group South. The Wehrmacht in Russia 1941-1945, b.m.w 1998; ​ISBN 0-7643-0385-6​.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​.
  • Wagner Carl, Die Heeresgruppe Süd. Der Kampfe im Süden der Ostfront 1941-1942 b.m.w i b.r.w; ​ISBN 3-7909-0143-1​.