117 Pułk Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
117 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1950
Rozformowanie 1957
Organizacja
Dyslokacja Ostróda (1950-1954)
Biskupiec (1954-1957)
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 21 DP(1950-1952)
15 DP(1952-1954)
21 DP(1954-1957)

117 Pułk Artylerii Lekkiej (117 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowany w 1950 roku, w składzie 21 Dywizji Piechoty. Stacjonował w garnizonie Ostróda[1].

W 1952 roku jednostka podporządkowana została dowódcy 15 Dywizji Piechoty.

W 1954 roku oddział przedyslokowany został do Biskupca, gdzie powtórnie wszedł w skład 21 DP[2].

Na podstawie rozkazu Ministra Obrony Narodowej Nr 0025/Org. z dnia 2 marca 1957 roku pułk został rozformowany.

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo pułku[3]

  • bateria dowodzenia
    • plutony: topograficzno-rozpoznawczy, łączności
  • dywizjon haubic
    • trzy baterie artylerii haubic
  • dywizjon armat
    • trzy baterie artylerii armat

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 429.
  2. Rozkaz Ministra Obrony Narodowej Nr 0046/Org. z dnia 22 września 1954 roku.
  3. etat nr 2/158 pułku artylerii lekkiej z 20 listopada 1952

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.