11 Batalion Saperów Kolejowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Batalion Saperów Kolejowych
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1941

Rozformowanie

1947

Tradycje
Kontynuacja

2 pułk inżynieryjny[1]

Dowódcy
Pierwszy

kpt. Julian Ustrzycki

Ostatni

mjr Cyprian Ułaszyn

Organizacja
Dyslokacja

Tockoje, Buzułuk, Kołtubianka, Pahlevi, Gedera–Juloula–AberpothAirfield w południowej Walii (Cardiganshire) – obóz Shobdon (Herefordshire)

Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

Wojska inżynieryjne

Podległość

Polskie Siły Zbrojne w ZSRR
2 Korpus Strzelców
Armia Polska na Wschodzie

11 Batalion Saperów Kolejowych (11 bsap kolej.) – pododdział saperów Polskich Sił Zbrojnych.

Historia batalionu[edytuj | edytuj kod]

Jesienią 1941 roku na terenie Związku Radzieckiego z żołnierzy, którzy byli przed wojną pracownikami PKP, a zostali internowani lub uwięzieni w Rosji została sformowana jednostka pod nazwą „Baon Kolejowy”. Batalion składał się początkowo z trzech niekompletnych kompanii i był rozlokowany był w miejscowościach: Tockoje, Buzułuk i Kołtubianka.

Rozkazem Dowództwa Polskich Sił Zbrojnych w ZSSR Sztab. Oddział V L.dz. 80/Org./Tjn./42 z dnia 9 stycznia 1942 r. dowódcą batalionu został mianowany kpt. Julian Ustrzycki. W styczniu 1942 roku batalion zebrawszy wszystkie kompanie, odjechał z Tockoje na południe Rosji, początkowo do Karasu, następnie do Kermine, gdzie nastąpiło uzupełnienie stanów osobowych. Nazwa „Baon Kolejowy” rozkazem nr 9 z 7 lutego 1942 roku została zamieniona na „Grupa Kolejowa”. Wiosną 1942 roku Grupa Kolejowa na podstawie Rozkazu Dowództwa Polskich Sił Zbrojnych i 7 Dywizji Piechoty L.dz. 23/3/351/42 oraz rozkazu Dowództwa Grupy Kolejowej Nr 48 z dnia 25 marca 1942 roku wyjechała z Rosji i po przebyciu Morza Kaspijskiego znalazła się na terenie Iranu, a następnie nastąpił wyjazd do Palestyny. Tu rozpoczęto tworzenie pierwszych placówek kolejowych, których obsady wyjechały do Egiptu (El-Kantara) i Palestyny (Gilbana). W Palestynie nazwa oddziału została ponownie zmieniona z „Grupy Kolejowej” na „Batalion Kolejowy”.

Od kwietnia 1942 roku podczas pobytu w Palestynie kompania kolejowa budowała linię kolejową łączącą Hajfę z Bejrutem. 2 Kompania utrzymywała ruch na odcinku 250 km linii kolejowej we Włoszech. 3 Kompania warsztatowa wykonywała remonty parowozów i wagonów.

W lipcu 1942 roku na podstawie rozkazu dowódcy Ośrodka Zapasowego Wojsk Polskich na Środkowym Wschodzie, L.dz. 1662/I/Tjn. z 2 lipca 1942 roku dotychczasowa nazwa oddziału „Batalion Kolejowy“ została zmieniona na „Baon Saperów Kolejowych 2 Korpusu” i nastąpił odjazd do garnizonu Barbara w Palestynie, gdzie dowódcą batalionu został mianowany mjr Wacław Damrosz.

Jesienią 1942 roku z Palestyny batalion odjechał do Iraku, gdzie ponownie zmieniono nazwę batalionu na „11 Baon Saperów Kolejowych”, a następnie po rocznym tam pobycie przez Palestynę odjechał do Egiptu, gdzie przebywał do maja 1945 roku.

7 maja 1945 roku batalion załadował się na statki i został przetransportowany drogą wodną do Włoch, gdzie przebywa ponad rok. 12 czerwca 1946 roku rozpoczął się załadunek batalionu na statki i przetransportowanie do Wielkiej Brytanii. 9 kwietnia 1947 roku batalion został przesunięty do obozu Shobdon (Herefordshire), a 7 lipca 1947 roku wszedł w skład 462 Oddziału PKPR i przestał istnieć jako samodzielny oddział[2].

Organizacja batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo 11 batalionu saperów kolejowych
  • kompania ruchu,
  • kompania warsztatowa,
  • kompania budowlana,
  • pluton gospodarczy (pluton dowodzenia),
  • Służba zdrowia,
  • Kwatermistrzostwo,
  • pluton samochodowy.

Przy dowództwie batalionu powstały referaty:

  • Służby Trakcyjno-Ruchowej,
  • Służby Mechaniczno-Warsztatowej,
  • Służby Budowlano-Nawierzchniowej
  • Oświatowej[3]

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Julian Ustrzycki (16.01.1942 – 24.05.1942)
  • por. Władysław Pawlik (25.05.1942 - 09.07.1942)
  • mjr / ppłk Wacław Damrosz (10.07.1942 – 19.10.1946)
  • mjr Cyprian Ułaszyn (19.10.1946 do rozwiązania batalionu)[4].

Oficerowie batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • por. Stefan Rozbicki - dowódca kompanii budowlanej
  • kpt. inż. Adam Kurkiewicz – dowódca kompanii ruchu
  • kpt. Władysław Pawlik – dowódca kompanii warsztatowej[5]

Odznaka 1 batalionu saperów kolejowych[edytuj | edytuj kod]

Odznaka ma kształt tarczy w kształcie rombu, otoczona z trzech stron wieńcem szeroko rozłożonych liści dębowych. Na wieńcu emblemat kolei z inicjałami jednostki 1 B. S. KOL. Po obu stronach miecza znajdują znaki rozpoznawcze 2 Korpusu Polskiego i 8 Armii Brytyjskiej. Romb otoczony jest wstęgą pokrytą emalią szkarłatno-czarną. Odznaka jednoczęściowa, wykonana w białym metalu, srebrzona i oksydowana[6]. Zatwierdzona w Dzienniku Rozkazów nr 162 z 10 listopada 1947 roku[6]. Wymiary: 45x40 mm. Projekt: Marian Kochan, wykonanie: S.A. Picchiani and Barlacchi - Firenze[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007. ISBN 978-83-2043299-2.
  • Adam Szugajew, Mieczysław Lutomski: Saperzy w służbie Polsce. Londyn: Stowarzyszenie Polskich Saperów na Obczyźnie, 1985.