11 Dywizjon Artylerii Najcięższej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 11 dan. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 11.
11 Dywizjon Artylerii Najcięższej Motorowej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 1 Pułk Artylerii Najcięższej
Dowódcy
Pierwszy mjr Kazimierz Firla
Działania zbrojne
Kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość Armia Modlin

11 Dywizjon Artylerii Najcięższej Motorowej (11 dan) – zmotoryzowany pododdział artylerii najcięższej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został zmobilizowany przez 1 Pułk Artylerii Najcięższej 4 września z przeznaczeniem dla Armii "Prusy". Na skutek tego, że mobilizacja została zakończona zbyt późno, 11 dan skierowano do Jabłonny, do dyspozycji dowódcy Armii "Modlin". Dotarł tam 7 września. Wziął udział w walce pod Tomaszowem Lubelskim. Po zużyciu amunicji działa na rozkaz dowódcy dywizjonu zostały zdemontowane i zakopane w lesie.

Dywizjon składał się z trzech baterii uzbrojonych w dwa 220 mm moździerze wz. 1932.

Obsada personalna dywizjonu[edytuj]

  • dowódca – mjr Kazimierz Firla
  • oficer gospodarczy – ppor. rez. Zdzisław Deuar
  • dowódca 1 baterii – kpt. Czesław Kopytowski
  • dowódca 2 baterii – por. Wacław Śliwowski
  • dowódca 3 baterii – kpt. Stefan Jastrzębski

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Zarzycki: 1 Pułk Artylerii Najcięższej, Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 6. Warszawa: 1991. ISBN 83-00-03221-5.