11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (1944-1946). Zobacz też: inne jednostki noszące nazwę 11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego.
11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1946 (przeformowany)
Tradycje
Kontynuacja 3 plm
11 plm
Dowódcy
Pierwszy ppłk pil. Wiktor Sokołow
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (11 plm) - oddział lotnictwa myśliwskiego ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1944 na lotnisku Karliwka, koło Połtawy, w ramach organizowanej wówczas 3 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego został sformowany 11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego. Do marca 1945 stan osobowy pułku przechodził szkolenie na lotnisku formowania. W marcu pułk przebazował się na lotnisko Ułęż na Lubelszczyźnie, a na początku kwietnia na lotnisko Łąck w rejonie Kutna.

Pułk posiadał ok. 200 żołnierzy, w tym 77 oficerów i 35 samolotów Jak-9[1].

Po wojnie powrócił na lotnisko w Kutnie, a pod koniec maja dyslokował się na lotnisko w Łęczycy[2].

W 1946 roku został przemianowany na 3 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego[2].

Walki[edytuj | edytuj kod]

Po osiągnięciu gotowość do działań bojowych został w dniach 23-24 kwietnia 1945 roku przebazowany na przyfrontowe lotnisko w miejscowości Białęgi w rejonie Kostrzyna nad Odrą, aby wziąć udział w operacji berlińskiej. Chrzest bojowy piloci przeszli 24 kwietnia, podczas osłaniania z powietrza działań 1 Armii WP. Dzień ten obchodzony był później jako święto pułku.

Od 27 kwietnia zadania bojowe piloci wykonywali z lotniska Steinbeck, a od 1 maja z lotniska Eichstadt. W tym czasie pułk brał udział w: osłonie wojsk przed uderzeniami z powietrza, ubezpieczaniu działań samolotów szturmowych Ił-2, zwalczaniu celów naziemnych i rozpoznaniu. Swój udział w działaniach wojennych 11 pułk lotnictwa myśliwskiego zakończył 3 maja 1945 roku nad Łabą, w Brandenburgii.

Ogółem piloci pułku wykonali 329 lotów bojowych i stoczyli 6 walk powietrznych. 2 maja 1945 roku chor. pil. Aleksander Krasucki zestrzelił dwa samoloty Fieseler Fi 156 Storch. Straty własne pułku to dwóch pilotów: dowódca 1 eskadry kpt. Szota Grdzeliszwili oraz chor. Sławomir Skibina. Zostali pochowani na cmentarzu w Kutnie.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk pil. Wiktor Sokołow (1944-17 lutego 1945)
  • mjr pil. Mikołaj Połuszkin (1945-1946)
  • ppłk pil. Medard Konieczny (1946-1947)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzemiński 1981 ↓, s. 91-95.
  2. a b Koliński 1978 ↓, s. 261-262.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Krzemiński: Pułki Ludowego Wojska polskiego 1943-1945. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1981. ISBN 83-206-0196-7.
  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.