11 Pułk Strzelców Granicznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Pułk Strzelców Granicznych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1920
Rozformowanie 1921
Organizacja
Formacja Strzelcy Graniczni
Podległość Dowództwo Strzelców Granicznych

11 Pułk Strzelców Granicznych – jednostka organizacyjna Strzelców Granicznych w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozporządzeniem oddziału I Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych z 22 lipca 1920 roku oraz rozkazem Dowództwa Strzelców Granicznych nakazano sformowanie do 27 lipca 1920 roku konnego 11 pułku Strzelców Granicznych. Miał on stanowić część przyszłej brygady kawalerii. Pułk formowano w Starej Wsi na bazie dwóch istniejące wówczas szkoły podoficerskich w Ciechanowie i Zegrzu. Ponadto w skład pułku weszli dobrze wyszkoleni w jeździe konnej podoficerowie i szeregowcy pułków 2, 3, 4, 5 i 6, którzy mieli się stawić w miejscu formowani z kompletnym wyposażeniem. Po sformowaniu pułk przesunięty został do Ciechanowa[1].

Na podstawie rozporządzenia MSWojsk. Sztab Oddział I L. 20000/Mob. z 6 listopada 1920 roku szwadron szkolny 11 pułku Strzelców Granicznych został przemianowany na szwadron zapasowy 3 pułku strzelców konnych i przeniesiony do Pińczowa, do którego przybył 3 grudnia 1920 roku i zajął koszary zwolnione przez szwadron zapasowy 4 pułku strzelców konnych[2].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
  • mjr Dąbrowski[1]
  • płk Aleksander Kunicki (9.X.1920 –)[3]

Dowództwo pułku

  • zastępca dowódcy pułku - mjr kaw Bohdan Dąbrowski (14.10.1920 – )[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dominiczak 1975 ↓, s. 110.
  2. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 139 z 28 grudnia 1920 roku, pkt 9.
  3. „Dziennik Personalny” (R.1, Nr 46), MSWojsk, 1 grudnia 1920, s. 1306.
  4. „Dziennik Personalny” (R.1, Nr 41), Warszawa: MSWojsk, 27 października 1920, s. 1100.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]