122 męczenników wojny domowej w Hiszpanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławieni
122 męczennicy
Ilustracja
Męczennicy klaretyńscy z Barbastro.
Czczeni przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 25 października 1992
Plac Świętego Piotra w Watykanie
przez Jana Pawła II

122 błogosławionych męczenników – grupa 122 hiszpańskich męczenników, ofiar prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac) odium fidei, w latach 1936-1939, beatyfikowanych przez papieża Jana Pawła II w Watykanie 25 października 1992 roku.

Geneza męczeństwa[edytuj | edytuj kod]

Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2000 świątyń[potrzebny przypis].

W gronie błogosławionych jest 71 zakonników z Zakonu Szpitalnego Świętego Jana Bożego zamordowanych w 1936 roku. Między szpitalnikami znajduje się siedmiu braci pochodzących z Kolumbii, pierwszych pochodzących z tej ziemi wyniesionych na ołtarze. Bonifratrzy pełnili posługę pracując w szpitalach Katalonii i środkowej Hiszpanii. W Talavera de la Reina po przesłuchaniu 25 lipca w zbiorowej egzekucji zamordowano czterech zakonników, piętnastu opiekujących się chorymi w szpitalu w Calafell 30 tegoż miesiąca, 9 sierpnia w drodze z Madrytu do Barcelony, skąd mieli wrócić do ojczyzny zamordowani zostali kolumbijscy studenci w habitach, 1 września zginęło dwunastu aresztowanych ze wspólnoty w Carabanchel Alto (Barrio de Buenavista), a po czteromiesięcznym areszcie w San Anton 28 i 30 listopada dwudziestu dwóch zakonników z Ciempozuelos. W procesie kanonicznym toczonym w latach 1948-1956 potwierdzono też uznane za autentyczne przez Jana Pawła II męczeństwo pojedynczych zakonników tego zgromadzenia zamordowanych w Barcelonie, Madrycie, Ciempozuelos i San Baudilio de Llobregat.

Miejscowość Barbastro w okresie 1936/1937 stała się widownią krwawych prześladowań katolików. W miasteczku liczącym w tym czasie 8 tysięcy mieszkańców zamordowano 837 osób podejrzanych o współpracę z Kościołem. Komunistyczne bojówki zabiły między innymi biskupa Florentyna Asensio Barroso i 115 księży. Grupa rozstrzelanych „Męczenników z Barbastro” to 51 misjonarzy (9 kapłanów, 5 braci zakonnych i 37 kleryków) spośród 270 ofiar „Czerwonego Terroru” należących do Zgromadzenia Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Błogosławionej Maryi Dziewicy, zamordowanych w 1936 roku. Oprawcy przetrzymujący zakonników powtarzali:

My nie nienawidzimy was, ale wasz stan i strój, jaki nosicie. Zrzućcie te sutanny, a staniecie się tacy sami jak my i wtedy was uwolnimy.

Od początku zatrzymani bracia i klerycy byli izolowani i przełożeni, których los nie był im znany nie mieli wpływu na ich osobiste decyzje. W zachowanym liście do rodziców napisanym w dzień przed śmiercią Ramón Illa Salvía pisał

[potrzebny przypis]:

Spodobało się Bogu dać mi palmę męczeństwa. Kiedy otrzymacie ten list, dziękujcie Panu za niezmierzoną łaskę, której mi udzielił. Nigdy nie zamieniłbym znoszonych tu udręk więzienia na dar czynienia ani męczeństwa na apostolat, choć był on marzeniem mego życia.

Lista błogosławionych[edytuj | edytuj kod]

Męczennicy z zakonu bonifratrów (OH)[edytuj | edytuj kod]

Męczennicy z zakonu klaretynów w Barbastro (CMF)[edytuj | edytuj kod]

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Dniem w którym są wspominani są „Męczennicy z Barbastro” jest 13 sierpnia, zaś zakonników z Zakonu Szpitalnego Świętego Jana Bożego w Kościele katolickim wspomina się 30 lipca.

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

O prześladowaniach i śmierci męczenników z Barbastro opowiada książka Gabriela Campo Villegasa "Zakazany Bóg"[3] i oparty na niej film o tym samym tytule[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wstawiennictwo świętych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 360-364. ISBN 978-83-7318-736-8.
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 365-368. ISBN 978-83-7318-736-8.
  3. „Zakazany Bóg. Oto jest krew nasza” - książka, która porusza sumienie, „NIEZALEZNA.PL”, 16 grudnia 2015 [dostęp 2017-10-31] (pol.).
  4. Zakazany Bóg / Un Dios prohibido. [dostęp 2017-10-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. „L'Osservatore Romano”. Numer 12 (148) 1992. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.). 
  2. „L'Osservatore Romano”. Numer 2 (220) 2000. s. 45-49. Mario Agnes – redaktor naczelny (pol.). 
  3. 71 mártires de la Orden de San Juan de Dios (hiszp.)
  4. 51 Mártires claretianos de Barbastro (hiszp.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]