12 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
12 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 6 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Wacław Szymański-Szmendziak
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 12 Dywizja Piechoty (II RP)

12 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (12 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.

Dywizjon został sformowany pod koniec sierpnia 1939 roku, we Lwowie, przez 6 Pułk Artylerii Ciężkiej z przeznaczeniem dla 12 Dywizji Piechoty.

W jego skład weszły dwie trzydziaławe baterie: armat 105 mm i haubic 155 mm[1].

Działania bojowe[edytuj]

Po sformowaniu dywizjon odjechał do rejonu Skarżyskaw rejon koncentracji 12 DP. W nocy z 5 na 6 września wyładował się w Kunowie. Stanowiska ogniowe zajął w rejonie Marcule.

8 września niemiecki rozpoczęły się walki o Iłżę. Około 16:00 Niemcy dążyli do okrążenia Iłży od południa. Skoncentrowany ogień artylerii w tym 12 dac zmusił Niemców do wycofania się. Ok. 18:00 Niemcy powtórnie nacierali na Iłżę, a 12 DP na na Kotlarkę. Polska 3 DP zatrzymała Niemców a piechota 12 DP wsparta skutecznie ogniem artylerii 12 pal. i 12 dac zdobyły miasto a w nim dużo sprzętu, szczególnie motorowego.

Rano 9 września 12 DP zamierzała utorować sobie drogę ku Wiśle. Uderzyła dwoma zgrupowaniami. Natarcie północne wspierał 12 dac. Po początkowych sukcesach, ok. 8:00 nastąpił dramatyczny zwrot w bitwie pod Iłżą. W wyniku ataku niemieckich czołgów 12 dac utracił cały swój sprzęt artyleryjski.

Przypisy

  1. Galster 1975 ↓, s. 396.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Warszawa: Bellona, 1991. ISBN 83-11-07772-X.