12 Pułk Artylerii Pancernej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
12 Pułk Artylerii Pancernej
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1957 (jako 33 bczapanc)
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska pancerne
Podległość Pomorski Okręg Wojskowy

8 Dywizja Zmechanizowana

12 Pułk Artylerii Pancernej (12 papanc) – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.

Pułk sformowany został w 1951 roku, w garnizonie Trzebiatów, w składzie 8 Drezdeńskiej Dywizji Zmechanizowanej[1], na bazie batalionu dział pancernych SU-85 z 9 pułku czołgów średnich. W 1955 roku pułk przeformowany został w 33 Batalion Czołgów i Artylerii Pancernej według etatu Nr 5/167 o stanie 519 wojskowych i 11 pracowników cywilnych. Latem 1957 roku jednostka została rozformowana[2].

Struktura organizacyjna pułku[edytuj | edytuj kod]

Działo samobieżne SU-85
  • dowództwo i sztab[3]
  • dwa bataliony artylerii pancernej (jeden skadrowany)
  • batalion czołgów ciężkich
  • batalion fizylierów
  • kompania technicznego zaopatrzenia
  • pluton saperów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 430.
  2. Andrzej Wojtaszak: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek. s. 174.
  3. Etat Nr 5/85 z 3 marca 1951 roku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.