13 Armia (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
13 Armia
13-я армия
Historia
Państwo

 ZSRR
 Rosja

Sformowanie

wrzesień 1939

Rozformowanie

1999

Dowódcy
Pierwszy

gen. mjr Awksientij Gorodnianski,
gen. płk Nikołaj Puchow (3.01.1942–3.06.1946)

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Podległość

Front Briański

13 Armia (ros. 13-я армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej, Armii Radzieckiej oraz Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1941 roku w skład Armii wchodziły dwa korpusy strzeleckie (6 dywizji strzeleckich) oraz dwa korpusy zmechanizowane (17 i 20). Dowódcą był generał major Piotr Fiłatow[1]. Jesienią 1941 roku Armia wchodziła w skład Frontu Briańskiego generała porucznika Andrieja Jeriomienko.

W 1944 i 1945 roku uczestniczyła w walkach na ziemiach polskich. Wieczorem 29 lipca 1944 roku 350 Dywizja Piechoty (wchodząca w skład 13 Armii) dowodzona przez gen. mjra Grigorija Wiechina(ros.) jako pierwsza dotarła do Wisły w rejonie Sandomierza[2]. W walkach o uchwycenie przyczółka czołowe pułki 350 Dywizji Strzeleckiej rozpoczęły forsowanie rzeki w rejonie Baranowa Sandomierskiego. Pierwszy sforsował Wisłę 2 batalion z 1178 Pułku Strzeleckiego dowodzonego przez ppłk Teoktysta Barbasowa(ros.).

Skład w październiku 1941 roku[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fiszer 2011 ↓, s. 7.
  2. Tadeusz Sawicki, Front wschodni a powstanie warszawskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1989, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: MON, 1975.
  • A. A. Greczko: Siły zbrojne państwa radzieckiego. Warszawa: MON, 1975.
  • Michał Fiszer. Rozgromienie Frontu generała Dmitrija Pawłowa. „Technika Wojskowa. Historia”. 3, 2011. Warszawa: Magnum-X Sp. z o. o.