13 Dywizjon Artylerii Najcięższej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 13 dan. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 13.
13 Dywizjon Artylerii Najcięższej Motorowej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 1 Pułk Artylerii Najcięższej
Dowódcy
Pierwszy mjr kontr. Hussein Kumuz
Działania zbrojne
Kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 38 Dywizja Piechoty

13 Dywizjon Artylerii Najcięższej Motorowej (13 dan) – zmotoryzowany pododdział artylerii najcięższej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został zmobilizowany przez 1 pułk artylerii najcięższej z przeznaczeniem dla Armii „Prusy”. Na skutek tego, że mobilizacja została zakończona zbyt późno 12 dan skierowano do Ryk, do dyspozycji dowódcy 38 Dywizji Piechoty. Dywizjon składał się z trzech baterii uzbrojonych w dwa 220 mm moździerze wz. 1932.

Obsada personalna dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – mjr kontr. Hussein Kumuz[1]
  • dowódca 1 baterii – kpt. Jan Brodzikowski
  • dowódca 2 baterii – por. Henryk Kamiński
  • dowódca 3 baterii – NN

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficer narodowości tureckiej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Zarzycki: 1 Pułk Artylerii Najcięższej, Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 6. Warszawa: Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Egross-Mikromax” Sp. z o.o., 1991. ISBN 83-00-03221-5.