13 Pułk Piechoty k.k. Landwehry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 13 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 13 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 13.

13 Pułk Piechoty k.k. Landwehry (niem. 13. Landwehrinfanterieregiment Olmütz lub 13 Landwehr Infanterie-Regimenter Olmütz[1].) – pułk piechoty Kaiserlich Königliche Landwehr. Okręg uzupełnień – Ołomuniec (niem. Olmütz).

Pułk został utworzony w 1889 roku w Wiedniu jako niemiecki pułk Obrony Krajowej.

Kolory pułkowe: trawiasty (grasgrün), guziki srebrne z oznaczeniem 13. W lipcu 1914 roku skład narodowościowy pułku: 64% – Czesi, 30% – Niemcy[2].

Dyslokacje[edytuj | edytuj kod]

Koszary Landwery w Ołomunicu w 1900 roku

Dyslokacja w latach 1903-1914[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo oraz wszystkie bataliony oprócz III w Ołomuńcu. III batalion stacjonował w Šumperku (niem. Mährisch Schönberg).

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • 1903-1904 – płk Karl v. Plasche
  • 1905-1909 – płk Wladimir Janiczek
  • 1910-1912 – płk Josef Poleschensky
  • 1913-1914 – płk Emil Wank

Przydział w sierpniu 1914 roku[edytuj | edytuj kod]

92 Brygada Piechoty k.k. Landwehry, 46 Dywizja Piechoty k.k. Landwehry, I Korpus Austro-Węgier[3].

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Bataliony pułku brały udział w walkach z Rosjanami w 1914 i 1915 roku w Galicji. największe straty pułk poniósł w kwietniu i maju 1915 roku. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Cmentarz wojenny nr 225 - Brzostek, Cmentarz wojenny nr 263 - Zaborów, Cmentarz wojenny nr 282 - Wojnicz-Zamoście, Cmentarz wojenny nr 247 - Szczucin, Cmentarz wojenny nr 271 - Biadoliny. W lipcu 1915 roku pułk brał udział w walkach na Lubelszczyźnie. Ponad 10 żołnierzy jednostki pochowano na cmentarzu rzymsko-katolickim w Prawnie, kilkunastu w Strzeszkowicach Dużych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 11 kwietnia 1917 roku przemianowany na 13 Schützen-Regimenter Olmütz
  2. Landwehr-Infanterie-Regimenter as at July 1914.
  3. Landwehr Infanterieregimenter as at August 1914.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]