13 Pułk Strzelców Polskich (AP we Francji)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 13 Pułku Strzelców Polskich 4 DSP. Zobacz też: 13 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 13.
13 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
 II Rzeczpospolita
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1919
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 4 Dywizja Strzelców Polskich

13 Pułk Strzelców Polskich (13 psp) – oddział piechoty piechoty Armii Polskiej we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowany w grudniu 1918 roku w składzie 4 Dywizji Strzelców Polskich[1][2]. W lutym 1919 roku pułk został podporządkowany pod względem organizacyjnym dowódcy Armii Polskiej we Francji, a pod względem operacyjnym i administracyjnym dowódcy grupy wojsk w południowej Rosji, francuskiemu generałowi Louis Franchet d’Espérey[3].

W lipcu 1919 roku 13 Pułk Strzelców Polskich połączył się z 28 Pułkiem Piechoty „Dzieci Łódzkich”, a w sierpniu nowo sformowanemu pułkowi nadano nazwę 28 Pułk Strzelców Kaniowskich.

Kadra pułku[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zaborowski 1928 ↓, s. 3.
  2. Bagiński 1921 ↓, s. 497.
  3. Bagiński 1921 ↓, s. 514.
  4. Bagiński 1921 ↓, s. 497 tu jako „Stanisław Sikorski”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]