13 Pułk Ułanów (Imperium Rosyjskie)
| |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie | |
| Rozformowanie | |
| Patron | |
| Tradycje | |
| Święto |
21 maja[1] |
| Działania zbrojne | |
| III wojna północna IV wojna rosyjsko-turecka VI wojna rosyjsko-turecka wojna kaukaska wojna polsko-rosyjska 1830-1831 X wojna rosyjsko-turecka I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja |
na terenie ziem polskich: |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
13 Włodzimierski pułk ułanów[2] (ros. 13-й уланский Владимирский полк) – oddział kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]21 maja 1701 został sformowany pułk dragonów Pułkownika Żdanowa. W październiku 1706 został przemianowany na Włodzimierski pułk dragonów. 16 lutego 1727 oddział został przemianowany na 2 Ałatyrski pułk dragonów. 13 listopada tego samego roku jednostce została przywrócona poprzednia nazwa. W latach 1849–1909 szefem pułku był wielki książę Michał Mikołajewicz Romanow. W latach 1883–1907 oddział nosił nazwę: 38 Włodzimierski Pułk Dragonów Jego Imperatorskiej Wysokości Wielkiego Księcia Michała Mikołajewicza (ros. 38-й драгунский Владимирский Его Императорского Высочества великого князя Михаила Николаевича полк). W latach 1876–1900 służbę w pułku pełnił Bronisław Bojarski de Bojary Czarnota. W okresie od 5 stycznia 1909 do 1 stycznia 191 oddziałem dowodził pułkownik baron Carl Gustaf Mannerheim. Do I wojny światowej jednostka stacjonowała w Mińsku Mazowieckim. Razem z 13 pułkiem dragonów z Garwolina tworzyła 1 Brygadę 13 Dywizji Kawalerii.
Żołnierze pułku na bryczesach posiadali lampasy koloru żółtego[3].
W 1918 roku pułk został rozformowany.
Znani żołnierze
[edytuj | edytuj kod]- Bronisław Bojarski de Bojary Czarnota
- Christoph von Lieven, w pułku od 1796, później generał piechoty, poseł rosyjski w Londynie, mąż Dorothei von Lieven
- Carl Gustaf Mannerheim, dowódca (1909 – 1911)
- Mikolaj Wonlarski, w pułku 1890 – 1893, później generał kawalerii, tymczasowy generał-gubernator warszawski, zabity w zamachu OB PPS (14 sierpnia 1906)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 13-й уланский полк ↓, Opis.
- ↑ Smoliński 2010 ↓, s. 323.
- ↑ Cornish 2016 ↓, s. 37.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nik Cornish: Armia rosyjska 1914 – 1918. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2016. ISBN 978-83-65746-00-9.
- Piotr Wojdyga, 13 Włodzimierski Pułk Ułanów, "Rocznik Mińsko-Mazowiecki", z. 17, 2009, s. 32-48.
- Дмитрий Петрович Багратион: Историческая памятка 38-го Драгунскаго Владимiрскаго Его Императорскаго Высочества Великаго Князя Михаила Николаевича полка. Petersburg: 1901. [dostęp 2015-02-21].
- Alexey Likhotvorik: 13-й уланский полк. [w:] Русская армия в Первой мировой войне [on-line]. grwar.ru, 2012. [dostęp 2025-08-25]. (ros.).
- Aleksander Smoliński: Organizacja kawalerii i artylerii konnej gwardii oraz liniowej, kozackiej i ochotniczej armii Imperium Rosyjskiego w przededniu oraz w trakcie I wojny światowej. W: Aleksander Smoliński (red.): Do szarży marsz, marsz... Studia z dziejów kawalerii. T. 1. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2010. ISBN 978-83-231-2567-9.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- 13-й уланский Владимирский полк (13 Włodzimierski Pułk Ułanów). Regiment.ru. [dostęp 2015-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-21)]. (ros.).
- Историческая справка по Владимирскому Уланскому полку. antologifo.narod.ru. [dostęp 2015-02-21]. (ros.).
- История в фотографиях: 38-й драгунский Владимирский полк на учениях под Можайском, фото 1885 года 38 Włodzimierski Pułk Dragonów na poligonie pod Możajskiem, zdjęcia z 1885 r.). borodino2012-2045.com, 2012-11-16. [dostęp 2015-02-21]. (ros.).