14 Dywizja Kawalerii (RFSRR)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1920 |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka bitwa pod Antonowem (4 VI 1920) bitwa pod Samhorodkiem (5 VI 1920) bitwa pod Chołojowem (14 VIII 1920) bitwa pod Komarowem (21 VIII 1920) II wojna światowa kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
14 Czerwonego Sztandaru Dywizja Kawalerii Kominternu Młodzieży imienia Parchomienki[2] (ros. 14-я кавалерийская дивизия) – związek taktyczny kawalerii Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej
Formowanie i walki
[edytuj | edytuj kod]14 Dywizja Kawalerii sformowana została na mocy rozkazu Rewolucyjnej Rady Wojennej 1 Armii Konnej z 20 stycznia 1920. W kwietniu tegoż roku otrzymała numer „14”. W listopadzie 1921 przemianowano ją na 14 Majkopską Dywizję Kawalerii, a w sierpniu 1924 na 14 Majkopską Dywizję Kawalerii Kominternu Młodzieży. W tym też czasie zmieniono jej numer na „10”. W 1930 powrócono do poprzedniego numeru i dodano imię. Od sierpnia tego roku była to 14 Dywizja Kawalerii Kominternu Młodzieży imienia A. J. Parchomienki[2].
- Walki
Dywizja walczyła z Siłami Zbrojnymi Południa Rosji Antona Denikina, a od maja 1920 z oddziałami polskimi. Uczestniczyła w przerwaniu frontu polskiego pod Samhorodkiem. Walczyła w bitwach pod Równem i pod Brodami – Beresteczkiem. 14 sierpnia pobiła polską 1 Dywizję Jazdy pod Chołojowem. Pokonana pod Zamościem i Komarowem, nie odgrywała już większej roli na froncie[3].
W 1939, w składzie 2 Korpusu Kawalerii, wzięła udział w agresji ZSRR na Polskę [1] a w czerwcu 1940 w zajęciu rumuńskiej Besarabii. Walczyła też w 1941 z Niemcami[4].
Żołnierze dywizji
[edytuj | edytuj kod]- Dowódcy dywizji[5]
- Grigorij Maslakow (30 stycznia–10 marca 1920 r.)
- Jakow Lewda (p.o. 10–27 marca 1920 r.)
- Aleksiej Polakow (p.o. 27 marca – 21 kwietnia 1920)
- Aleksandr Parchomienko (od 21 IV 1920 – 3 I 1921)[3]
- ...
- kombrig G. I. Kokoriew (był w 1936)[2]
- kombrig Wasilij Kruczenkij (był w 1939)[6]
- Komisarze[5]
- German Bugaj (26 lutego – 16 marca 1920)
- Jakow Blioch (16 marca – 23 kwietnia 1920)
- Grigorij Dżian (23 kwietnia – 29 czerwca 1920)
- Winokurow (29 czerwca – 3 sierpnia 1920)
- Rawikowicz (3 – 21 sierpnia 1920)
- Jefim Lewin (p.o. 21 sierpnia – 17 grudnia 1920)
- Dmitrij Suszkin (17 grudnia 1920 – ?)
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]- W okresie I fazy walk na Ukrainie[7]
Dowództwo 14 Dywizji Kawalerii
- 1 Brygada Jazdy 14 DK
- 79 pułk kawalerii
- 80 pułk kawalerii
- 2 Brygada Jazdy 14 DK
- 81 pułk kawalerii
- 82 pułk kawalerii
- 3 Brygada Jazdy 14 DK
- 83 pułk kawalerii
- 84 pułk kawalerii
- dowództwo 14 Dywizji Kawalerii – Nowogród Wołyński
- 55 Dubnieński pułk kawalerii – Nowogród Wołyński
- 56 Apszeroński pułk kawalerii – Nowogród Wołyński
- 57 Chorupański pułk kawalerii – Nowogród Wołyński
- 59 Podhajecki pułk kawalerii – Nowogród Wołyński
- 14 pułk zmechanizowany – Nowogród Wołyński
- 14 pułk artylerii konnej – Nowogród Wołyński
- 14 samodzielny szwadron łączności – Nowogród Wołyński
- 14 samodzielny szwadron pionierów – Nowogród Wołyński
- W 1939[6]
- 31 pułk kawalerii
- 76 pułk kawalerii
- 92 pułk kawalerii
- 129 pułk kawalerii
- 29 pułk czołgów
- 32 dywizjon artylerii konnej
- 8 szwadron saperów
- 32 szwadron łączności
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Zarzycki 2014 ↓, s. 313.
- 1 2 3 Smoliński 2012 ↓, s. 375.
- 1 2 Odziemkowski 2004 ↓, s. 90.
- ↑ Smoliński 2012 ↓, s. 373.
- 1 2 Кавалерия гражданской войны. Командный состав кавалерийских соединений и объединений. rkka.ru. [dostęp 2020-12-04]. (ros.).
- 1 2 Zarzycki 2014 ↓, s. 316.
- ↑ Biernacki 1924 ↓, zał. 12.
- ↑ Smoliński 2012 ↓, s. 375–376.
- ↑ Smoliński 2012 ↓, s. 479–480.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mieczysław Biernacki: Działania Armji Konnej Budionnego w kampanji polsko-rosyjskiej 1920 r. 26 V-20 VI 1920. Warszawa: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1924.
- Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004. ISBN 83-7399-096-8.
- Aleksander Smoliński: Organizacja wielkich jednostek kawalerii Armii Czerwonej oraz ich kadra dowódcza i polityczna w latach 1935–1936. W: Aleksander Smoliński (red.): Do szarży marsz, marsz... Studia z dziejów kawalerii. T. 2. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2012. ISBN 978-83-231-2783-3.
- Piotr Zarzycki: Suplement do września 1939. Ordre de Bataille armii niemieckiej, słowackiej i sowieckiej wraz z obsadami personalnymi. Warszawa: Księgarnia Historyczna, 2014. ISBN 978-83-933204-7-9.