14 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 14 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 14 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.

14 (Saksońska) Dywizja Piechoty – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w 1934 roku pod ukrytą nazwą Kommandant von Leipzig, miejsce stacjonowania sztabu Lipsk. Na mocy rozkazu z dnia 15 października 1935 roku otrzymała oficjalną nazwę 14 Dywizja Piechoty. Stacjonowała w IV. Okręgu Wojskowym. Od 15 października 1940 roku w macierzystych garnizonach rozpoczęto przeformowywać jednostkę w 14. Dywizję Piechoty (zmotoryzowanej). W czerwcu 1943 roku została ponownie przeformowana w 14 Dywizję Piechoty.

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:
    • 11. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, II II i rezerwowego batalionu – Lipsk, I batalionu Eilenburg;
    • 53. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, II i III batalionu – Naumburg, I i I batalionu rezerwowego – Weißenfels, II rezerwowe batalion – Zeitz;
    • 101. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, III. batalionu, 13. kompanii moździerzy i 14. kompanii przeciwpancernej– Leisnig, I i I rezerwowego batalionu – Döbeln, II batalionu – Oschatz, II rezerwowego batalionu – Grimma;
    • 14. pułk artylerii: miejsce postoju sztabu, I i II dywizjonu – Naumburg, III dywizjon – Weißenfels ;
    • I dywizjon 50. pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Grimma;
    • 14. batalion pionierów: miejsce postoju – Weißenfels;
    • 14. oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Halle;
    • 14. oddział łączności: miejsce postoju – Lipsk;
    • 14. oddział obserwacyjny: miejsce postoju – nie został sformowany;
  • Struktura organizacyjna w styczniu 1940 roku:

11., 53. i 101. pułk piechoty, 14. pułk artylerii, I/50. pułk artylerii ciężkiej, 14. batalion pionierów, 14. oddział rozpoznawczy, 14. oddział przeciwpancerny, 14. oddział łączności, 14. polowy batalion uzupełnień;

  • Struktura organizacyjna w maju 1943 roku:

11., 53. i 101. pułk grenadierów, 14. pułk artylerii, 14. batalion pionierów, 14. batalion fizylierów, 14. oddział przeciwpancerny, 14. oddział łączności, 14. polowy batalion uzupełnień;

Dowódcy[edytuj]

Oberst Erich Friderici: 1 kwietnia 1934 – 1 października 1935

Generalleutnant Franz Freiherr Kreb von Kressenstein: 1 października 1935 – 6 października 1936

Generalleutnant Peter Weyer: 6 października 1936 – 15 kwietnia 1940

Generalmajor Lothar Rendulic: 15 kwietnia 1940 – 6 października 1940

Generalleutnant Friedrich Fürst: 6 października 1940 – 15 października 1940

Generalmajor Herman Flörke: 30 VI 1943 – 28 grudnia 1944

Generalleutnant Erich Schneider: 28 grudnia 1944 – 20 marca 1945

Generalmajor Paul von Below: marzec 1945 – marzec 1945

Oberst Kirch: marzec 1945 – marzec 1945;

Generalmajor Werner Schulze: marzec 1945 – kwiecień 1945

Bibliografia[edytuj]

  • Dieckert, Großmann Horst Der Kamfe um Ostpreussen, Stuttgart 1976.
  • Grzelak Czesław, Stańczyk Henryk Kampania polska 1939 roku, Warszawa 2005.
  • Jurga Tadeusz, Obrona Polski 1939, Warszawa 1990.
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w.
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941-1945 b.m.w i b.m.r.
  • Sawicki, Tadeusz, Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim czerwiec 1944 – maj 1945 (struktura), Warszawa 1987.