15 Batalion Saperów (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 15 Batalionu Saperów (1939). Zobacz też: 15 Batalion Saperów – inne bataliony saperów z numerem 15.
15 Batalion Saperów
baon saperów typ IIa nr 15
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy mjr Jan Guderski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 15 Dywizja Piechoty

15 Batalion Saperów (15 bsap) – oddział saperów Wojska Polskiego II RP z okresu kampanii wrześniowej.

Batalion nie występował w pokojowej organizacji wojska. 17 kwietnia 1939[1], w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim, 8 batalion saperów sformował baon saperów typu IIa nr 15 przeznaczony dla 15 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty.

Działania wojenne[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich dniach sierpnia 1939 batalion rozpoczął budowę 3 mostów na rz. Brdzie w rejonie Bydgoszczy, które ukończono w pierwszych dniach września, w tym samym okresie część batalionu przygotowywała zniszczenia mostu kolejowego na rz. Wiśle i drogowego w Tczewie. 7 września batalion wycofując się z rejonu Bydgoszczy bierze udział w walce w rejonie Gniewkowa. 16 września podczas dalszego wycofywania się osiąga rejon Brześć Kujawski i wykonuje przeprawę ( 2 mosty) na rz. Bzura. Po przekroczeniu rz. Bzura batalion dalej wycofuje się w rejon Warszawy gdzie zakłada miny przeciwpancerne na przedpolu Warszawy, oraz pracuje przy budowie barykad[2].

Struktura i obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna we wrześniu 1939[3][4]

Dowództwo batalionu
  • dowódca – mjr Jan Guderski
  • zastępca dowódcy – kpt. Włodzimierz Bojko
  • adiutant - ppor. Jerzy Mustajew
  • oficer materiałowy - ppor. rez. Henryk Wacław Bałbaszewski[a]
  • płatnik - por. Szymański
  • lekarz - ppor. Niedziela
1 kompania saperów
  • dowódca kompanii – por. Eustachy Wandycz
    • dowódca plutonu - ppor. Paweł Jagodziński
    • dowódca plutonu - ppor. Kędzierski
2 kompania saperów
  • dowódca kompanii – por. Leon Tarajkowicz[7][8]
    • dowódca plutonu - ppor. rez. Edwin Bernard Oszwałdowski[b]
    • dowódca plutonu - pchor. Roguś
3 zmotoryzowana kompania saperów
  • dowódca kompanii – por. Józef Dalecki
    • dowódca plutonu - ppor. Bujno
    • dowódca plutonu - ppor. Strauch
    • dowódca plutonu pchor. Arczyński
kolumna saperska
  • dowódca kolumny – por. rez. Adam Kisielewski[c]
  • dowódca plutonu - chor. Kowalski

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ppor. rez. Henryk Wacław Bałbaszewski (ur. 28 września / 11 października 1903 roku w Kobryniu), architekt, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg[5][6].
  2. Ppor. rez. Edwin Bernard Oszwałdowski (ur. 16 maja 1908 roku)[9].
  3. por. rez. Adam Kisielewski (ur. 22 sierpnia 1903 roku) dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg[10][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cutter Zdzisław. Mobilizacja wojsk saperskich we wrzesniu 1939. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 3. s. 5-33. 
  2. "Relacje z kampanii wrześniowej" B.I.27 G - Instytut Historyczny im. gen. Sikorskiego
  3. Cutter 2003 ↓, s. 314.
  4. Głowacki 1985 ↓, s. 341.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 685.
  6. a b Straty ↓.
  7. Leon Tarajkowicz ps. „Leon”, „Gryf”. Otwock-HiStory. Blog poświęcony historii Otwocka i jego najbliższej okolicy. [dostęp 2019-10-23]..
  8. Leon Tarajkowicz. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2019-10-23]..
  9. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 684.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 678.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]