15 Pułk Czołgów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
15 Pułk Czołgów
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1990
Patron Józef Wieczorek
Tradycje
Święto 31 lipca
Kontynuacja 25 Pułk Zmechanizowany
23 Śląska Brygada OT
Dowódcy
Pierwszy ppłk Zbigniew Michalski
Organizacja
Numer JW 2719
Dyslokacja Opole; Gliwice
Rodzaj wojsk Wojska pancerne
Podległość 2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana

15 Pułk Czołgów Średnich im. Józefa Wieczorka (15 pcz) – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.

W terminie do 1 grudnia 1951, w garnizonie Opole, został sformowany 15 Samodzielny Szkolny Pułk Czołgów. Jednostka utworzona została w oparciu o stany osobowe 2 Samodzielnego Batalionu Artylerii Pancernej z Żar oraz kompanii szkolnych 27 Pułku Zmechanizowanego i 29 Pułku Zmechanizowanego, i podporządkowana bezpośrednio dowódcy Okręgu Wojskowego Nr IV. W czerwcu 1955 roku oddział dyslokowany został do garnizonu Gliwice[1]. W 1962 roku pułk został włączony w struktury 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej[2].

4 października 1973 roku pułk otrzymał imię Józefa Wieczorka, a dzień 31 lipca został ustanowiony Świętem Pułku[3].

W 1990 roku został przeformowany w pułk zmechanizowany i przemianowany na 25 Pułk Zmechanizowany. W 1995 roku 25 pz został przeformowany w 23 Brygadę Obrony Terytorialnej.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku

  • ppłk Zbigniew Michalski
  • mjr dypl. Antoni Walczak
  • mjr Jerzy Pawelec
  • mjr Jerzy Nowaczewski
  • mjr Jerzy Baranowski

Oficerowie pułku

Struktura pułku[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednio po sformowaniu strukturę pułku stanowiły:

  • batalion szkolny dowódców czołgów
  • dwa bataliony szkolne mechaników kierowców
  • batalion szkolny działonowych

W wyniku kolejnych restrukturyzacji organizacja pułku przedstawiała się następująco:

  • dowództwo i sztab
  • sześć kompanii czołgów (szkolnych)
  • kompania obsługi

Liczba żołnierzy wynosiła 1389 osób. Uzbrojenie pułku stanowiło: 40 czołgów T-54A i 1 transporter opancerzony[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy. s. 169.
  2. Marek Grygorowicz, Garnizon Nysa do 1992.
  3. Rozkaz Nr 019/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 1973 roku w sprawie nadania jednostkom wojskowym historycznych nazw oraz imion zasłużonych działaczy partyjnych, żołnierzy oddziałów frontowych i partyzanckich, a także ustanowienia dorocznych świąt (Dziennik Rozkazów Ministra Obrony Narodowej Tajny Nr 10, poz. 26).
  4. Etat Nr 5/374 pułku czołgów średnich DZ z 10 czerwca 1964.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945–1956. Warszawa: Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
  • Marek Grygorowicz, Garnizon Nysa do 1992