15 Pułk Przeciwlotniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
15 Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa 15 Gołdapskiego Pułku Przeciwlotniczego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1994
Nazwa wyróżniająca Gołdapski
Tradycje
Święto 7 maja
Nadanie sztandaru 12 listopada 1994
Rodowód patrz tekst
Dowódcy
Pierwszy mjr dypl. Władysław Frydrych
Obecny płk dypl. Sławomir Kojło
Organizacja
Numer 4808
Dyslokacja Gołdap
Rodzaj sił zbrojnych Wojska Lądowe
Rodzaj wojsk Wojska obrony przeciwlotniczej
Podległość 15 Warmińsko-Mazurska Dywizja Zmechanizowana (1994–2000)
1 Warszawska Dywizja Zmechanizowana (2000–2011)
Dowództwo Wojsk Lądowych (2011–2013)
16 Dywizja Zmechanizowana (od 2013)

15 Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy (15 pplot) – oddział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Zbrojnych RP (JW 4808).

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1951 r. w garnizonie Ełk sformowany został 32 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (JW 2313), według etatu Nr 2/133 o stanie 225 żołnierzy i 9 pracowników cywilnych. Dywizjon był organicznym pododdziałem artylerii przeciwlotniczej 18 Dywizji Piechoty. W grudniu 1956 roku, w związku z rozformowaniem 18 DP, jednostka została rozwiązana. Na jej bazie zorganizowany został, według etatu Nr 4/132, 133 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej (JW 4808). Nowy oddział podporządkowany został dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Latem 1957 r. pułk przeformowany został w 50 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej, według etatu Nr 4/174. W maju 1963 r. jednostka dyslokowana została do garnizonu Gołdap i tam, w październiku, ponownie przeformowana w 133 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej, według etatu Nr 4/260.

30 września 1967 r. pułk przyjął dziedzictwo tradycji i historyczną nazwę 15 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. Jednocześnie dzień 14 września ustanowiony został świętem pułku.

W 1980 r. jednostka przezbrojona została w zestawy rakietowe bliskiego zasięgu 2K12M2 „KUB M-2” i przeformowana na etat pułku rakiet przeciwlotniczych bliskiego zasięgu. Dwa lata później osiągnęła gotowość bojową i we wrześniu, na poligonie w Kazachstanie, wykonała pierwsze rakietowe strzelania bojowe.

W historii pułku niezmiernie ważnym stał się rok 1994. Wówczas jednostka przeformowana została w pułk przeciwlotniczy i podporządkowana dowódcy 15 Warmińsko-Mazurskiej Dywizji Zmechanizowanej. 4 sierpnia Minister Obrony Narodowej nadał pułkowi nazwę wyróżniającą Gołdapski i ustanowił dzień 7 maja dorocznym Świętem Pułku. 12 listopada oddział otrzymał sztandar ufundowany przez społeczeństwo regionu i miasta Gołdapi.

29 października 1996 r. rozwiązany został dywizjon szkolny – Okręgowa Szkoła Podoficerska i Szkoła Młodszych Specjalistów. Od 20 lipca 2000 do 31 marca 2011 roku pułk był podporządkowany dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej. 1 lipca 2004 r. oddział przeformowany został na nowy etat. Od 1 kwietnia 2011 do 17 października 2013 r. jednostka podlegała bezpośrednio pod Dowództwo Wojsk Lądowych[1]. W wyniku reformy struktur dowodzenia z dniem 17 października 2013 roku pułk został podporządkowany dowódcy 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej[2].

Decyzją Nr 35/MON z dnia 12 lutego 2013 roku, wprowadzono oznakę rozpoznawczą 15. Gołdapskiego Pułku Przeciwlotniczego[3].

2 czerwca 2017 roku żołnierze Patrolu Rozminowania nr 8 zmienili podporządkowanie z 16 Batalionu Dowodzenia na 2 dywizjon 15 pułku przeciwlotniczego w Elblągu[4].

Decyzją Nr 141/MON z 10 października 2018 roku, został wprowadzony proporzec rozpoznawczy Dowódcy 15. Gołdapskiego Pułku Przeciwlotniczego[5].

Tradycje[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 2 listopada 2002 r. 15 Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy przejął dziedzictwo i z honorem kontynuuje tradycje:

  • 15 Baterii Motorowej Artylerii Przeciwlotniczej (1939),
  • 8 Baterii Przeciwlotniczej 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1939),
  • 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1943–1944),
  • 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1944–1945),
  • 1 Szkolnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1945–1946),
  • 4 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1951–1964),
  • 1 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1964–1967),
  • 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1967–1995),
  • 1 Modlińskiego Pułku Przeciwlotniczego (1966–2000),
  • 15 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 1 DAPlot. (1944–1945),
  • 32 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej 18 DP (1951–1956),
  • 133 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1956–1957 i 1963–1967),
  • 50 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej (1957–1963),
  • Szkoły Podoficerów Artylerii Przeciwlotniczej nr 6 (1957–1973),
  • 15 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (1967–1994).

Dowódcy jednostki[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk Anatol Przybylski (IV 1944 do 10 III 1945)
  • kpt. Alojzy Chmiel (od X 1951)
  • kpt. Józef Krawczyński (od X 1953)
  • mjr Piotr Szutyk (od XI 1956)
  • ppłk Wacław Włosek (od V 1960)
  • mjr Władysław Hrycykiewicz (od XII 1962)
  • ppłk dypl. Zdzisław Świtała (od IV 1964)
  • ppłk Józef Piotrowski (od 22 VIII 1970 do 2 I 1976)
  • ppłk dypl. Tadeusz Pypczyński (od 3 I 1976 do 28 X 1978)
  • ppłk dypl. Józef Pado (od 29 X 1978 do 6 VIII 1986)
  • ppłk dypl. Władysław Stecki (od 7 VIII 1986 do 11 XI 1992)
  • mjr dypl. Władysław Frydrych (od 12 XI 1992 do 22 I 1998)
  • płk dypl. Zbigniew Banach (od 23 I 1998 do 17 VII 2005)
  • płk dypl. Jerzy Pałubiak (od 18 VII 2005 do 30 IX 2007)
  • płk dr Bogusław Musiał (od 1 X 2007 do 31 XII 2013)
  • płk dypl. Witold Kałamarz (od 1 IV 2014 do 15 I 2017)
  • płk dypl. Sławomir KOJŁO (od 16 I 2017 )

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo
  • pion ochrony informacji niejawnych
  • sztab pułku
  • bateria dowodzenia pułku
    • pluton dowodzenia
    • pluton łączności
    • pluton wsparcia
    • drużyna poczty polowej
  • 1 dywizjon przeciwlotniczy
    • sztab
    • bateria dowodzenia
    • 1 bateria startowa
    • 2 bateria startowa
    • 3 bateria startowa
    • 4 bateria startowa
    • 5 bateria startowa
    • bateria techniczna
    • kompania logistyczna
    • ZEM
  • 2 elbląski dywizjon przeciwlotniczy
    • sztab
    • bateria dowodzenia
    • 1 bateria startowa
    • 2 bateria startowa
    • 3 bateria startowa
    • 4 bateria startowa
    • 5 bateria startowa
    • bateria techniczna
    • kompania logistyczna
    • ZEM
  • 3 dywizjon przeciwlotniczy
    • sztab
    • pluton dowodzenia
    • 1 bateria przeciwlotnicza
    • 2 bateria przeciwlotnicza
    • 3 bateria przeciwlotnicza
    • obsługa UT
    • kompania logistyczna
    • ZEM
  • batalion logistyczny
    • sztab
    • pluton dowodzenia i zabezpieczenia
    • kompania remontowa
    • kompania zaopatrzenia
    • ZEM
  • grupa zabezpieczenia medycznego
  • wojskowa straż pożarna

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jednostki-Wojskowe.pl – serwis o współczesnych i historycznych jednostkach wojskowych Wojska Polskiego. www.jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2015-06-08].
  2. Pułki dla dywizji. promilitaria21.org, 2013-10-20. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-21)].
  3. Dziennik Urzędowy MON poz. 42 (pol.). [dostęp 2018-11-29].
  4. Pożegnanie saperów (pol.). 16bdow.wp.mil.pl, 2017-06-05. [dostęp 2018-02-20].
  5. Dz.Urz.MON 2018 Poz. 167 (pol.). [dostęp 2018-11-20].
  6. a b c d e Gołdapscy przeciwlotnicy po strzelaniach, goldap.wm.pl [dostęp 2019-08-22] (pol.).
  7. ..:: 15 Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy :: Historia ::.., 15pplot.wp.mil.pl [dostęp 2019-08-22].
  8. Dostawy stacji radiolokacyjnych w 2015 roku, DziennikZbrojny.pl [dostęp 2019-08-20] (pol.).
  9. ..:: Oficjalna strona 8pplot Koszalin :: Aktualności ::.., archiwum-8pplot.wp.mil.pl [dostęp 2019-08-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojska Obrony Przeciwlotniczej Wojsk Lądowych. Historia, tradycje i współczesność, oprac. zbiorowe pod redakcją Tadeusza Mirowskiego, Wydawnictwo WM Sp. z o.o., Warszawa 2003, ​ISBN 83-86194-31-6​.
  • Dziennik Rozkazów Ministra Obrony Narodowej z 1994.
  • Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej z 2002.
  • Bogdan Winnicki, Powstanie i rozwój 15 Gołdapskiego Pułku Przeciwlotniczego, Gołdapski Portal Internetowy.
  • 15 Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy.