16 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
16 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS”
16. SS-Panzergrenadier-Division „Reichsführer SS“
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie październik 1943
Rozformowanie maj 1945
Dowódcy
Pierwszy SS-Gruppenführer Max Simon
Obecny SS-Brigadeführer Otto Baum
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Waffen-SS

16 Dywizja Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer SS” - dywizja Waffen-SS została stworzona w październiku 1943 r. z brygady szturmowej sformowanej w lutym tego samego roku z gwardii przybocznej Heinricha Himmlera.

Historia bojowa[edytuj | edytuj kod]

Od stycznia 1944 r. dywizja walczyła we Włoszech z alianckim desantem pod Anzio i później uczestniczyła w obronie północnych Włoch. Prowadziła także operacje przeciwko partyzantom włoskim, podczas których dopuściła się wielu zbrodni wojennych (m.in. wymordowanie większości ludności miejscowości Sant’Anna di Stazzema i Marzabotto).

Na początku 1945 r. dywizja została wysłana do Węgier. Stamtąd wycofała się do Austrii, gdzie poddała się aliantom.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Szef sztabu
Kwatermistrz

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • SS-Panzergrenadier Regiment 35 (pułk grenadierów pancernych)
  • SS-Panzergrenadier Regiment 36 (pułk grenadierów pancernych)
  • SS-Artillerie Regiment 16 (pułk artylerii)
  • SS-Panzer Abteilung 16 (oddział czołgów)
  • SS-Flak-Abteilung 16 (oddział przeciwlotniczy)
  • SS-Panzer-Aufklärungsabteilung 16
  • SS-Sturmgeschütz-Abteilung 16 (oddział dział szturmowych)
  • SS-Pionier-Btaillon 16 (batalion saperów)
  • SS-Nachrichten-Abteilung 16 (oddział zwiadu)
  • SS-Nachschub-Truppen 16
  • SS-Wirtschafts-Bataillon 16
  • SS-Instandsetzungs-Abteilung 16
  • SS-Sanitäts-Abteilung 16 (oddział sanitarny)
  • SS-Feld-Ersatz-Btaillon 16 (batalion uzupełnień)
  • Feldgendarmerie-Kompanie (kompania żandarmerii)
  • Div. Kampfschule 16.SS-Pz. Gren. Div
  • Div. Begleit-Kompanie

Liczebność[edytuj | edytuj kod]

  • Grudzień 1943 - 12 720 ludzi
  • Czerwiec 1944 - 14 218 ludzi
  • Grudzień 1944 - 14 223 ludzi

Procesy[edytuj | edytuj kod]

W latach 2004 i 2007, włoskie trybunały wojskowe skazały zaocznie 20 spośród wciąż żyjących oficerów i podoficerów dywizji na kary dożywocia.

Wyroki te miały charakter przede wszystkim symboliczny, jako że skazani nie zostali poddani ekstradycji do Włoch ze względu na ich podeszły wiek.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]