16 Eskadra Towarzysząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
16 Eskadra Towarzysząca
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 19 maja[1]
Dowódcy
Pierwszy kpt. obs. Tadeusz Nowacki
Ostatni kpt. obs. Eugeniusz Lech
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość VI/1 Dywizjon Towarzyszący
Pilot Mieczysław Halicki w składzie 16 Eskadry
Lublin R.XIII

16 Eskadra Towarzyszącapododdział lotnictwa Wojska Polskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

16 Eskadra Towarzysząca została sformowana w październiku 1937 roku na lotnisku Okęcie w Warszawie, w składzie 1 Pułk Lotniczego. Pododdział powstał na bazie IV plutonu 13 Eskadry Towarzyszącej. Wraz z 13 i 19 Eskadrą tworzyła VI/1 Dywizjon Towarzyszący. Eskadra nie posiadała własnego godła.

W dniu 25 sierpnia 1939 roku, po przeprowadzonej mobilizacji alarmowej jednostka została przemianowana na 16 Eskadrę Obserwacyjną.

W nocy z 27 na 28 sierpnia 1939 roku rzut kołowy przemieścił się na lotnisko polowe w m. Pęchery. W dniu 31 sierpnia 1939 roku na tym lotnisku wylądował rzut powietrzny: 7 samolotów obserwacyjnych Lublin R-XIIID i 2 samoloty łącznikowe RWD-8.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 eskadra była jednostką dyspozycyjną dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, a następnie Naczelnego Dowódcy Lotnictwa. Do działań bojowych przystąpiła z lotniska Kołbiel[3].

Personel eskadry we wrześniu 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca eskadry – kpt. obs. Eugeniusz Lech
  • dowódca I/16 Plutonu – por. obs. Jan Lemieszonek
  • dowódca II/16 Plutonu – por. obs. Jerzy Stachurski
  • szef mechaników – st. majster wojsk. Franciszek Jarmurzyk[4]
  • szef eskadry – sierż. Franciszek Smykowski[4]
Obserwatorzy[4]:
  • por. Kazimierz Mrozowski, ppor. Błaszak, ppor. Jerzy Homan, ppor. Antoni Kiełkiewicz, ppor. Likindorf, ppor. Marian Piotrowski, ppor. Józef Rojek
Piloci[4]:
  • ppor. Józef Szajdecki, ppor. rez. Mirosław Maciejewski, st. sierż. Ludwik Cybulski, st. sierż. Marian Niepiekło, sierż. Feliks Murzyński, plut. Mieczysław Halicki, plut. Mieczysław Kończewski, plut. Wacław Szypulewski, kpr. Edward Wojczyński

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Święto 1 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 86.
  4. a b c d Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 196.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.