17 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
17 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Wacław Albrecht
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Gniezno
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 17 Dywizja Piechoty

17 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (17 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon sformowany został w Gnieźnie w maju 1939 roku. Dowództwo dywizjonu i 2 baterię haubic sformował 7 Pułk Artylerii Ciężkiej, a 1 baterię armat 5 Pułk Artylerii Ciężkiej[1].

W dniach 24 do 26 sierpnia 1939 roku jego pododdziały przechodziły na stopę wojenną.

Działania bojowe[edytuj]

Dywizjon początkowo skierowano w rejon Wrześni i Koła. 9 września został wycofany w okolice Łęczycy. W ugrupowaniu dywizji znalazł się dopiero dwa dni później. Wziął udział w natarciu na Modlną i Celestynów. Walczył w grupie zwalczania artylerii. Mimo powodzenia, dywizja wycofała się na północny brzeg Bzury.

16 września oddziały 17 DP zajmowały pozycje wyjściowe do forsowania Bzury pod Sochaczewem. Przeciwnatarcie niemieckie uniemożliwiło realizację planów. Dzień 17 września był tragiczny dla oddziałów polskich. Zostały one zdziesiątkowane przez niemieckie lotnictwo i wojska pancerne. wtedy też został rozbity 17 dac.

Obsada personalna dywizjonu[edytuj]

dowódca dywizjonu – ppłk Wacław Albrecht

  • adiutant - Stanisław Piaszczyński
  • oficer zwiadu - por. Feliks Cieślewicz
  • oficer łączności - por. Mikołaj Roman Olszewski
  • oficer żywnościowy - por. Franciszek Salezy Roga
  • dowódca 1 baterii armat – kpt. Mieczysław Brochocki
    • oficer zwiadu - ppor. Antoni Adam Malczewski
    • oficer ogniowy - por. rez. Władysław Kiełczewski
  • dowódca 2 baterii haubic – kpt. Stanisław Marian Alwin
    • oficer ogniowy - ppor. Stanisław Homik
    • oficer zwiadu - ppor. Tadeusz Rzeszewski [2].

Przypisy

  1. Galster 1975 ↓, s. 397.
  2. Organizacja i obsada personalna za: Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej. s. 399 -400.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Warszawa: Bellona, 1991. ISBN 83-11-07772-X.