18 Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
18 Dywizja Pancerna
18. Panzer-Division
Ww2 GermanDivision Panzer 18.png
Znak taktyczny
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1943
Dowódcy
Pierwszy gen. wojsk panc. Walther Nehring
Ostatni gen. por. Karl-Wilhelm von Schlieben
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład patrz tekst

18 Dywizja Pancerna (niem. 18. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Została zorganizowana rozkazem z dnia 26 października 1940 w Chemnitz z oddziałów 4 i 14 Dywizji Piechoty, wchodziła w skład 11 Armii.

W maju 1941 roku została włączona w skład 2 Grupy Pancernej. W czerwcu 1941 roku w składzie tej armii weszła w skład Grupy Armii „Środek” i wzięła udział w ataku na ZSRR.

Od momentu ataku na ZSRR cały czas walczy w składzie Grupy Armii „Środek” na środkowym odcinku frontu wschodniego. Walczy m.in. Pod Orłem, Briańskiem, Orszą. W listopadzie 1943 roku w czasie w rejonie Kijowa zostaje rozbita, tracąc przy tym większość sprzętu i ludzi.

Jej resztki wycofany na tyły, a następnie w dniu 29 grudnia 1943 roku oficjalnie dywizję rozwiązano. Z jej sztabu oraz ocalałych pododdziałów tyłowych sformowano 18 Dywizję Artylerii.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • gen. wojsk panc. Walther Nehring (1940 – 1942)
  • gen. por. Karl Freiherr von Thüngen (1942)
  • gen. łącz. Albert Praun (1942)
  • gen. por. Karl Freiherr von Thüngen (1942)
  • gen. por. Erwin Menny (1942 – 1943)
  • gen. por. Karl Freiherr von Thüngen (1943)
  • gen. por. Karl-Wilhelm von Schlieben (1943)

Skład[edytuj | edytuj kod]

1941[edytuj | edytuj kod]

  • 18 pułk pancerny (Panzer-Regiment 18)
  • 28 pułk pancerny (Panzer-Regiment 28)
  • 18 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 18)
    • 52 pułk strzelców (Schützen-Regiment 52)
    • 101 pułk strzelców (Schützen-Regiment 101)
    • 18 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 18)
  • 88 pułk artylerii (Artillerie Regiment 88)
  • 88 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 88)
  • 88 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger Abteilung 88)
  • 98 batalion pionierów (Pionier Bataillon 98 )
  • 88 batalion łączności (Nachrichten Abteilung 88)

1943[edytuj | edytuj kod]

  • 18 oddział (batalion) pancerny (Panzer-Abteilung 18)
  • 52 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 52)
  • 101 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 101)
  • 18 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 18)
  • 88 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 88)
  • 88 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger Abteilung 88)
  • 98 batalion pionierów (Pionier Bataillon 98)
  • 88 pancerny batalion łączności (Panzer Nachrichten Abteilung 88)

Latem 1943 dywizja posiadała 72 czołgi

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Bryja: Panzerwaffe. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1996. ISBN 83-86209-67-4.
  • Chris Bishop: Niemieckie wojska pancerne w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2009. ISBN 9788311113916.
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 1998. ISBN 83-867-7636-6.