1921 w Wojsku Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalendarium Wojska Polskiego 1921 – wydarzenia w Wojsku Polskim w roku 1921.

1921[edytuj | edytuj kod]

  • w Pucku, pod koniec roku, dotychczasowa Baza Lotnictwa Morskiego i Szkoła Lotników Morskich zostały przekształcone w jednostkę noszącą nazwę „Lotnictwo Morskie” i podporządkowaną dowódcy Floty[1]
  • Wydział Naukowo-Techniczny Sekcji Żeglugi Napowietrznej został przekształcony w Wojskową Centralę Badań Lotniczych[2]

Styczeń[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia

  • Kontradmirał Jerzy Zwierkowski został zastępcą szefa Departamentu dla Spraw Morskich.
  • W stan spoczynku został przeniesiony generał podporucznik Stefan Mokrzecki.

7 stycznia

  • Naczelny Wódz, marszałek Polski Józef Piłsudski podpisał dekret o Organizacji Najwyższych Władz Wojskowych (Rady Wojennej i Ministerstwa Spraw Wojskowych). Dekret określał tymczasowe, „tytułem próby”, zasady organizacji Rady Wojennej i Ministerstwa Spraw Wojskowych, i miał obowiązywać „do czasu ustawowego zatwierdzenia organizacji Najwyższych Władz Wojskowych”[3]. Faktycznie dekret obowiązywał do 6 sierpnia 1926 roku.

18 stycznia

  • Sztab Generalny Naczelnego Dowódcy WP swoim rozkazem organizacyjnym zgrupował eskadry lotnicze w siedmiu bazach[2]:
Warszawa – I Dywizjon (eskadra W 8, W 16, W 1)
Łuck – II Dywizjon (eskadra W 6)
Lwów – III Dywizjon (eskadry W 5, M 7)
Brześć Litewski – IV Dywizjon (eskadry M 18, W 3, W 12)
Bydgoszcz – V Dywizjon (eskadry M 13, M 15)
Kraków – VI Dywizjon (eskadra W 10)
Grudziądz – VII Dywizjon (eskadra W 14)

23 stycznia

26 stycznia

  • Naczelny Wódz mianował:
szefa intendentury DOGen. „Warszawa”, generała podporucznika intendenta Józefa Wencla – kierownikiem Wojskowego Kursu Intendenckiego,
szefa Intendentury Polowej Naczelnego Dowództwa, pułkownika intendenta Włodzimierza Pietruszewicza – szefem Intendentury Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”[5].

31 stycznia

  • Naczelny Wódz „przyznał odpowiedni stopień wojskowy oficerów WP wszystkim oficerom byłych formacji polskich, którzy polegli za sprawę Polski w czasie wojny światowej przed powstaniem Państwa Polskiego, tj. przed dniem 1 listopada 1918 roku”[6].

Luty[edytuj | edytuj kod]

10 lutego

  • W Dzienniku Rozkazów Tajnych Nr 3 T opublikowany został dekret Naczelnego Wodza z dnia 7 stycznia 1921 roku o Organizacji Najwyższych Władz Wojskowych (Rady Wojennej i Ministerstwa Spraw Wojskowych)[3].

Marzec[edytuj | edytuj kod]

1 marca

18 marca

20 marca

22 marca

30 marca

  • Biskup polowy Wojska Litwy Środkowej Władysław Bandurski wręczył drugą chorągiew 86 Pułkowi Piechoty.

Kwiecień[edytuj | edytuj kod]

1 kwietnia

  • Niżej wymienieni oficerowie zostali przeniesieni w stan spoczynku:
  1. generał porucznik Karol Durski-Trzaska w stopniu generała broni,
  2. generał porucznik Antoni Listowski,
  3. tytularny generał porucznik Zdzisław Hordyński-Juchnowicz w stopniu rzeczywistego generała porucznika,
  4. generał podporucznik Jakub Gąsiecki w stopniu generała porucznika,
  5. generał podporucznik Kazimierz Grudzielski w stopniu generała porucznika,
  6. generał podporucznik Kajetan Olszewski w stopniu generała porucznika,
  7. tytularny generał podporucznik lekarz Ludwik Dąbrowski,
  8. tytularny generał podporucznik Aureli Serda-Teodorski[11].

26 kwietnia

  • Minister Spraw Wojskowych mając na uwadze szybsze przekazywanie rozkazów tajnych zmienił Dziennik Rozkazów Tajnych na Dodatek Tajny do Dziennika Rozkazów MSWojsk.
  • Opublikowany został Dodatek Tajny Nr 8 do Dziennika Rozkazów Nr 16.

Maj[edytuj | edytuj kod]

15 maja

25 maja

Czerwiec[edytuj | edytuj kod]

1 czerwca

6 czerwca

9 czerwca

Lipiec[edytuj | edytuj kod]

4 lipca

9 lipca

10 lipca

20 lipca

22 lipca

Sierpień[edytuj | edytuj kod]

6 sierpnia

21 sierpnia

22 sierpnia

Wrzesień[edytuj | edytuj kod]

12 września

14 września

22 września

Październik[edytuj | edytuj kod]

1 października

  • Naczelny Wódz przeniósł niżej wymienionych oficerów w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru w stopniach generałów podporuczników:
pułkownika Stanisława Kaliszka,
pułkownika Antoniego Towiańskiego,
w stopniach tytularnych generałów podporuczników:
pułkownika Mariana Jasińskiego,
pułkownika Józefa Kruźlewskiego[20].

16 października (niedziela)

20 października (czwartek)

  • w Warszawie, w kasynie Sztabu Generalnego, odbyło się pożegnanie generała Moineville, inspektora wyszkolenia francuskiej Misji Wojskowej w Polsce, kawalera Virtuti Militari, byłego szefa sztabu I Korpusu Armii Polskiej we Francji[21]

21 października (piątek)

  • w Warszawie szef Sztabu Generalnego, generał porucznik Władysław Sikorski odznaczył generała Moineville Krzyżem Walecznych po raz 1, 2, 3 i 4[22]

Listopad[edytuj | edytuj kod]

1 listopada

  • W stan spoczynku został przeniesiony pułkownik żandarmerii Stanisław Młodnicki, który od 17 czerwca 1922 roku do 30 grudnia 1923 roku był komendantem głównym Policji Województwa Śląskiego[23].

3 listopada

  • Paweł Minkowski dotychczasowy wicedyrektor Departamentu Budżetowego w Ministerstwie Skarbu został szefem Wojskowej Kontroli Generalnej i cywilnym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wojskowych.

13 listopada

  • W Warszawie, w Belwederze, Naczelny Wódz, marszałek Polski Józef Piłsudski wręczył chorągiew delegacji 27 pułku piechoty, ceremonia wręczenia chorągwi odbyła się 15 lutego 1922[24].

27 listopada

30 listopada

Grudzień[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia

  • Naczelny Wódz mianował:
pułkownika Sztabu Generalnego Józefa Rybaka I zastępcą szefa Sztabu Generalnego,
pułkownika Sztabu Generalnego Tadeusza Piskora II zastępcą szefa Sztabu Generalnego i szefem Biura Ścisłej Rady Wojennej

20 grudnia

23 grudnia

  • w Hotelu Europejskim w Warszawie minister spraw wojskowych, generał porucznik Kazimierz Sosnkowski wydał bankiet na cześć generała Henri Alberta Niessela w związku z zakończeniem przez niego służby na stanowisku szefa Wojskowej Misji Francuskiej w Polsce[27]

24 grudnia

  • chargé d’affaires RP w Rosji, doktor Zygmunt Stefański odwiedził polskich jeńców wojennych i osoby cywilne osadzone w obozach iwanowskim i nowospaskim[28]

30 grudnia

  • w Warszawie minister spraw wojskowych, generał porucznik Kazimierz Sosnkowski odznaczył szefa Wojskowej Misji Francuskiej w Polsce, generała Henri Alberta Niessela Kryżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Tego samego dnia o godz. 21.05 generał Niessel wyjechał do Francji[29]
  • przewodniczący Komisji Wojskowej Sejmu Ustawodawczego, Antoni Anusz zawiadomił przewodniczącego Nadzwyczajnej Komisji Rewizyjnej, podpułkownika Jerzego Dudrewicza o podjęciu uchwały Sejmowej Komisji Wojskowej o rozwiązaniu Nadzwyczajnej Komisji Rewizyjnej[30]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918–1939, s. 382.
  2. a b c d e f Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1241-1945. =Warszawa: 1984, s. 38.
  3. a b Dziennik Rozkazów Tajnych Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 T z 10 lutego 1921 roku, poz. 26.
  4. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 40.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 5 lutego 1921 roku, poz. 148.
  6. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 12 lutego 1921 r., Nr 6, poz. 181.
  7. Rozkaz organizacyjny Nr 1 Dowództwa Grupy Wojsk Litwy Środkowej z 26 lutego 1921 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/36, s. 77.
  8. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 164.
  9. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 212.
  10. a b Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 188.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 15 stycznia 1921 roku, poz. 23-77.
  12. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 71.
  13. a b c d e f g h Zdzisław Józef Cutter, Saperzy II Rzeczypospolitej, s. 38–39.
  14. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 141.
  15. Zarys historii wojennej formacji polskich 1918–1920, 5 Pułk Saperów, por. Mieczysław WOLSKI, strona 44.
  16. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 55.
  17. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 49.
  18. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 91.
  19. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 37.
  20. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 13 sierpnia 1921 roku, poz. 1344.
  21. „Polska Zbrojna” nr 14 z 22 października 1921 r. s. 3.
  22. „Polska Zbrojna” nr 15 z 23 października 1921 r. s. 3.
  23. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 40 z 23 listopada 1921 roku, poz. 1830.
  24. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 68.
  25. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 81.
  26. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 50 z 20 grudnia 1921 r., poz. 885.
  27. „Polska Zbrojna” Nr 79 z 30 grudnia 1921 r. s. 2.
  28. „Polska Zbrojna” Nr 79 z 30 grudnia 1921 r. s. 1.
  29. „Polska Zbrojna” Nr 80 z 31 grudnia 1921 r. s. 3.
  30. „Polska Zbrojna” Nr 81 z 31 grudnia 1921 r. s. 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Józef. Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918–1939, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989, ISBN 83-206-0760-4, OCLC 69601095.
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
  • Jerzy Ryszard Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1241-1945. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1984. ISBN 83-206-0426-5.
  • Polska Zbrojna z 1921.