1933 w Wojsku Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalendarium Wojska Polskiego 1933 - wydarzenia w Wojsku Polskim w roku 1933.

1933[edytuj | edytuj kod]

Styczeń[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia

  • Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował pułkownika Teofila Marescha szefem Departamentu Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych i Naczelnym Prokuratorem Wojskowym

Luty[edytuj | edytuj kod]

20 lutego

  • w Muncewiczach zmarł tytularny generał brygady w stanie spoczynku Bolesław Zaleski

24-26 lutego

  • we Lwowie zostały rozegrane zawody szermiercze o mistrzostwo wojska; mistrzami wojska na 1933 roku w poszczególnych konkurencjach i grupach zostali:
kpt. Władysław Segda z 1 Dywizjonu Żandarmerii w szermierce na szable wśród oficerów, w grupie olimpijskiej,
st. sierż. Jan Pieczyński z Korpusu Kadetów Nr 1 w szermierce na szable wśród podoficerów, w I klasie zawodników,
kpt. Zenon Małłysko ze Szkoły Podchorążych Artylerii w szermierce na szpady wśród oficerów, w grupie olimpijskiej,
st. sierż. Jan Pieczyński z Korpusu Kadetów Nr 1 w szermierce na szpady wśród podoficerów, w I klasie zawodników[2]Historia szermierki

Marzec[edytuj | edytuj kod]

9 marca

16 marca

  • Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował generała brygady Janusza Głuchowskiego dowódcą Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu

Kwiecień[edytuj | edytuj kod]

Maj[edytuj | edytuj kod]

11 maja

  • w Łodzi zmarł generał brygady w stanie spoczynku Jakub Arct

26 maja

  • Minister Spraw Wojskowych:
nadał 6 Szpitalowi Okręgowemu we Lwowie nazwę „6 Szpital Okręgowy im. Jana III”[3]
przemianował Departament Zaopatrzenia Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych na Departament Techniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych[4]

Czerwiec[edytuj | edytuj kod]

20 czerwca

  • Minister Spraw Wojskowych dokonał zmiany na stanowisku szefa Biura Personalnego M.S.Wojsk.; dotychczasowego szefa, pułkownika dyplomowanego Bohdana Hulewicza zastąpił pułkownik Ignacy Misiąg

25 czerwca

30 czerwca

Sierpień[edytuj | edytuj kod]

2 sierpnia

  • W Radomiu zmarł kapitan piechoty Michał Bidziński (ur.17 kwietnia 1897 roku w Stanisławowie), dowódca 1. kompanii strzeleckiej 72 Pułku Piechoty, legionista II Brygady, 4 listopada 1933 roku pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości. Ponadto był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[6][7].

5 sierpnia

Wrzesień[edytuj | edytuj kod]

4 września

  • w Warszawie zmarł generał dywizji w stanie spoczynku Józef Latour

Październik[edytuj | edytuj kod]

6 października

  • W 250. rocznicę bitwy pod Wiedniem na krakowskich błoniach odbyła się rewia polskiej kawalerii, nazywana „Świętem Kawalerii Polskiej”. Wzięło w niej udział dwanaście pułków kawalerii (1. szwoleżerów, 3., 7., 8., 15., 17., 20. i 24. ułanów oraz 1., 5., 7. i 10. strzelców konnych[8]. Jeden z uczestników tego wydarzenia pułkownik Leon Mitkiewicz-Żołłtek stwierdził, że defilada kawalerii polskiej w dniu 6 października 1933 roku przed marszałkiem Józefem Piłsudskim, Naczelnym Wodzem Polski, wypadła imponująco. Wszystkie pułki kawalerii biorące w niej udział spisały się wzorowo. Wykazując wysoki poziom wyszkolenia kawaleryjskiego zarówno pod względem swego wyglądu zewnętrznego, jak i zwłaszcza pod względem postawy dziarskiej, zuchowatej podczas bardzo trudnej defilady w kłusie ćwiczebnym, tj. bez anglezowania[9].

12 - 22 października

Grudzień[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia

17 grudnia

  • Prezydent Rzeczypospolitej nadał z dniem 1 stycznia 1934 roku:
stopień generała brygady – pułkownikom: Eugeniuszowi Godziejewskiemu (1. lokata), Juliuszowi Drapelli (2.), Władysławowi Andersowi (3.) i Ludomiłowi Rayskiemu (4.),
stopień pułkownika – 15 podpułkownikom, w tym:
9 z korpusu oficerów piechoty: Władysław Smolarski dypl. (1.), Kazimierz Tadeusz Majewski (2.), Bolesław Andrzej Ostrowski (3.), Leon Koc dypl. (4.), Tadeusz Pełczyński dypl. (5.), Józef Wiatr dypl. (6.), Marian Raganowicz (7.), Stefan Broniowski dypl. (8.) i Zygmunt Bohusz-Szyszko dypl. (9.),
4 z korpusu oficerów kawalerii: Bronisław Rakowski dypl. (1.), Ignacy Kowalczewski (2.), Leonard Łodzia-Michalski (3.) i Kazimierz Mastalerz (4.),
2 z korpusu oficerów artylerii: Czesław Szystowski dypl. (1.), Józef Kapciuk dypl. (2.).

Jednocześnie Ignacy Mościcki zezwolił wymienionym oficerom na nałożenie odznak nowych stopni przed dniem 1 stycznia 1934 roku[11].

22 grudnia

  • Minister Spraw Wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski
w związku z przeniesieniem Powiatowej Komendy Uzupełnień z Modlina do Płońska zmienił nazwę PKU Modlin na PKU Płońsk[12]
zatwierdził wytyczne w sprawie organizacji i pracy wojskowych klubów sportowych oraz wzór statutu wojskowego klubu sportowego, a także określił zasady, na jakich żołnierze mogli uczestniczyć w „cywilnym życiu sportowym”[13]
zatwierdził odznakę za władanie bronią (lancą i szablą) konno[14]
zezwolił osobom wojskowym odznaczonym Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej na noszenie tej odznaki, lecz nie na wstążce, a na zakrętce[15]
sprostował tekst przysięgi żołnierzy wyznania mahometańskiego[16]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1241-1945. =Warszawa: 1984, s. 78-83.
  2. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 maja 1933 r., obwieszczenie Biura Ogólno Organizacyjnego M.S.Wojsk. L. 2560-11 Wyszk.
  3. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 maja 1933 r., poz. 91.
  4. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 maja 1933 r., poz. 97.
  5. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 82.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 212.
  7. Nekrolog ś.p. Michała Bidzińskiego. „Polska Zbrojna”. 214, s. 4, 5, 1933-08-04. Warszawa. .
  8. Rezmer 2013 ↓, s. 132-133.
  9. Rezmer 2013 ↓, s. 141.
  10. Felicjan Sławoj Składkowski, Strzępy meldunków, Andrzej Garlicki, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1988, s. 202-203, ISBN 83-11-07600-6, OCLC 834957226.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 18 grudnia 1933 roku, s. 301.
  12. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 22 grudnia 1933 r., poz. 205.
  13. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 22 grudnia 1933 r., poz. 206.
  14. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 22 grudnia 1933 r., poz. 195.
  15. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 22 grudnia 1933 r., poz. 196.
  16. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 22 grudnia 1933 r., poz. 200.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]